Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης μεταφέρεται σήμερα η Βουλή, καθώς στην Ολομέλεια συζητείται η άρση της ασυλίας 13 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στις δικογραφίες για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η συζήτηση έρχεται σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη συγκυρία για την κυβερνητική πλειοψηφία, καθώς στο εσωτερικό της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας έχουν εκφραστεί σοβαρές επιφυλάξεις για τη γραμμή που επιλέχθηκε και ειδικά για την οριζόντια αντιμετώπιση όλων των περιπτώσεων, χωρίς διαχωρισμό ανάλογα με το περιεχόμενο κάθε δικογραφίας.
Παρότι από την κυβέρνηση ξεκαθαρίζεται πως δεν τίθεται ζήτημα κομματικής πειθαρχίας, στο παρασκήνιο είναι σαφές ότι στο Μαξίμου θέλουν να αποφευχθεί μια εικόνα εκτεταμένων διαφοροποιήσεων, αποχών ή απουσιών με πολιτικό μήνυμα. Τις προηγούμενες ημέρες εξελίχθηκε έντονος κύκλος επαφών με βουλευτές που εμφανίζονταν προβληματισμένοι, σε μια προσπάθεια να περιοριστούν οι τριγμοί και να διαμορφωθεί ένα όσο το δυνατόν πιο ελεγχόμενο αποτέλεσμα στην ψηφοφορία.
Το εσωτερικό μέτωπο και το «μασάζ» στους βουλευτές
Οι ζυμώσεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας υπήρξαν συνεχείς, καθώς αρκετοί βουλευτές δεν έκρυψαν τη δυσφορία τους για την επιλογή της συνολικής στήριξης των άρσεων ασυλίας. Το επιχείρημα που ακούστηκε από πολλούς είναι ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο όλες οι περιπτώσεις, όταν οι αναφορές στις δικογραφίες δεν έχουν το ίδιο βάρος ούτε το ίδιο πολιτικό ή νομικό περιεχόμενο.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το παρασκηνιακό «μασάζ» απέδωσε σε έναν βαθμό, με ορισμένους βουλευτές που αρχικά διατύπωναν ενστάσεις να καταλήγουν τελικά σε θετική ψήφο, έστω και με εμφανή εσωτερική δυσφορία. Ωστόσο, το ενδιαφέρον παραμένει στραμμένο στο πόσοι τελικά θα διαφοροποιηθούν σε κάποιες από τις ψηφοφορίες ή θα επιλέξουν την αποχή. Ο Στέλιος Πέτσας έχει ήδη προαναγγείλει ότι θα απέχει, ενώ ερωτηματικό παραμένει η στάση που θα κρατήσουν και άλλα προβεβλημένα στελέχη, με κυριότερο τον Μάκη Βορίδη.
Η κυβερνητική επιχειρηματολογία στηρίζεται στη συνταγματική αλλαγή του 2019, σύμφωνα με την οποία η άρση της ασυλίας είναι υποχρεωτική, εκτός εάν η φερόμενη πράξη εντάσσεται σαφώς στα κοινοβουλευτικά καθήκοντα. Από την πλευρά του Μαξίμου προβάλλεται επίσης η θέση ότι και οι 13 βουλευτές έχουν οι ίδιοι ζητήσει να αρθεί η ασυλία τους, ώστε να μην υπάρχει σκιά και να προχωρήσει η δικαστική διερεύνηση.
Παράλληλα, κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι μια επιλεκτική στάση από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμμεση αξιολόγηση της ενοχής ή της αθωότητας των συναδέλφων τους. Με αυτή τη λογική, επιχειρείται να στηριχθεί το σκεπτικό ότι η ψήφος υπέρ όλων των άρσεων αποτελεί τη μόνη πολιτικά συνεπή επιλογή. Στη σημερινή διαδικασία περιλαμβάνονται οι Χ. Αθανασίου, Δ. Βαρτζόπουλος, Β. Βασιλειάδης, Κ. Καραμανλής, Γ. Κεφαλογιάννη, Θ. Λεονταρίδης, Ν. Μηταράκης, Χρ. Μπουκώρος, Κ. Παπακώστας, Μ. Σενετάκης, Κ. Σκρέκας, Κ. Τσιάρας και Τ. Χατζηβασιλείου.
Οι τοποθετήσεις των «13» και το μήνυμα προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα
Ξεχωριστό ενδιαφέρον αποκτά και ο τόνος με τον οποίο θα τοποθετηθούν στην Ολομέλεια οι βουλευτές των οποίων η άρση ασυλίας συζητείται σήμερα. Είναι δεδομένο ότι θα επαναλάβουν το αίτημά τους να αρθεί η ασυλία τους, όμως ιδιαίτερη σημασία έχει αν θα κινηθούν σε ήπιους θεσμικούς τόνους ή αν θα εκφράσουν δημοσίως και τη δική τους ενόχληση για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε πολιτικά η υπόθεση.
Στο τραπέζι είχε πέσει και η σκέψη οι 13 βουλευτές να μη συμμετάσχουν στις ψηφοφορίες, ώστε να μη βρεθούν στη θέση να ψηφίζουν ουσιαστικά για τους υπόλοιπους συναδέλφους τους. Το κατά πόσο θα επιλεγεί τελικά αυτή η λύση θα φανεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, όμως είναι σαφές ότι και αυτή η συζήτηση αποτυπώνει το βαρύ κλίμα που επικρατεί στο «γαλάζιο» στρατόπεδο.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες, το μήνυμα που έχει μεταφερθεί προς τους βουλευτές είναι πως όπου δεν προκύπτει σοβαρή δικαστική εκκρεμότητα, δεν τίθεται θέμα πολιτικής αποδοκιμασίας ή αποκλεισμού από τις επόμενες εκλογικές λίστες. Η κυβέρνηση δεν θέλει να παγιωθεί η εντύπωση πως δεν στηρίζει τους βουλευτές της σε μια περίοδο κατά την οποία η Κοινοβουλευτική Ομάδα βρίσκεται ήδη υπό πίεση από πολλαπλά ανοιχτά μέτωπα.
Το Μαξίμου αλλάζει ατζέντα με νέο πακέτο μέτρων
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να αποτρέψει την πλήρη κυριαρχία του ΟΠΕΚΕΠΕ στην πολιτική ατζέντα και να μεταφέρει το κέντρο βάρους στην οικονομία. Η κυβέρνηση επιδιώκει να εμφανιστεί ότι κινείται σε γραμμή πολιτικής φυγής προς τα εμπρός, επενδύοντας σε ένα νέο πακέτο μέτρων στήριξης που ανακοινώνεται σήμερα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με την εξειδίκευση να ακολουθεί από το οικονομικό επιτελείο.
Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι. Η ανακοίνωση των τελικών δημοσιονομικών αποτελεσμάτων για το 2025 από τη Eurostat δημιουργεί τον απαραίτητο πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο, τον οποίο η κυβέρνηση θέλει να αξιοποιήσει για να παρουσιάσει ένα νέο πλέγμα παρεμβάσεων. Το αφήγημα που προβάλλεται είναι ότι η χώρα καταγράφει ισχυρές επιδόσεις σε πλεονάσματα, ανάπτυξη και αποκλιμάκωση του χρέους, άρα έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει ένα μέρος αυτής της δημοσιονομικής υπεραπόδοσης στην κοινωνία.
Σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαρροές, το νέο πακέτο θα κινείται σε δύο βασικούς άξονες: από τη μία μέτρα που σχετίζονται με τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή και από την άλλη πρόσθετη στήριξη σε ευρύτερες κοινωνικές ομάδες. Στο τραπέζι βρίσκονται παρεμβάσεις όπως η παράταση της επιδότησης στο diesel και στα λιπάσματα, καθώς και μέτρα που θα αφορούν συνταξιούχους και οικογένειες με παιδιά.
Η κυβέρνηση επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο να αλλάξει τη συζήτηση, να περιορίσει την εσωκομματική ένταση και να επαναφέρει στο προσκήνιο μια θετική ατζέντα που να απαντά στο βασικό πρόβλημα που αναδεικνύουν όλες οι δημοσκοπήσεις: την ακρίβεια. Δεν είναι τυχαίο ότι οι σημερινές ανακοινώσεις έρχονται την ίδια ώρα που στη Βουλή κορυφώνεται η πίεση για τις ασυλίες. Το Μαξίμου θέλει να στείλει το μήνυμα ότι, παρά τις αναταράξεις, η κυβέρνηση παραμένει παρούσα, διαχειρίζεται τη δημοσιονομική υπεραπόδοση και κρατά σταθερή τη χώρα σε τροχιά πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας.
Στην κυβερνητική εκτίμηση, το συνολικό ύψος των μέτρων που έχουν ανακοινωθεί μετά το ξέσπασμα του πολέμου στη Μέση Ανατολή φτάνει ήδη τα 800 εκατομμύρια ευρώ, με ένα πρώτο πακέτο ύψους 300 εκατομμυρίων και ένα δεύτερο που αγγίζει τα 500 εκατομμύρια. Την ίδια ώρα, στο κυβερνών κόμμα διατηρούν και εφεδρείες για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου θα επιχειρηθεί νέα επανεκκίνηση του οικονομικού αφηγήματος, με το βλέμμα στραμμένο κυρίως στους αναποφάσιστους ψηφοφόρους.
