Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν την Παρασκευή, τα δημόσια οικονομικά της Βρετανίας κατέγραψαν έλλειμμα ύψους 24,3 δισεκατομμυρίων λιρών (που αντιστοιχεί σε 32,63 δισεκατομμύρια δολάρια) για τον περασμένο μήνα. Το ποσό αυτό αποτελεί το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο δανεισμού που έχει καταγραφεί ποτέ για μήνα Απρίλιο, γεγονός που υποδηλώνει σημαντικές δημοσιονομικές προκλήσεις για τη χώρα.
Οι προβλέψεις των οικονομολόγων, όπως αποτυπώθηκαν σε δημοσκόπηση του Reuters, ανέμεναν ένα έλλειμμα της τάξης των 20,9 δισεκατομμυρίων λιρών για τον ίδιο μήνα, ο οποίος σηματοδοτεί και την έναρξη του νέου οικονομικού έτους. Η απόκλιση μεταξύ των προβλέψεων και των πραγματικών στοιχείων αναδεικνύει την αβεβαιότητα που επικρατεί στο οικονομικό περιβάλλον.
Προβλέψεις και γεωπολιτικές προκλήσεις
Οι δημοσιονομικοί προβλεπτικοί φορείς της Βρετανίας είχαν εκτιμήσει, στις αρχές Μαρτίου, ότι ο δανεισμός του δημόσιου τομέα θα υποχωρήσει στο 3,6% του ΑΕΠ για το οικονομικό έτος 2026/27. Ένα τέτοιο επίπεδο θα αποτελούσε το χαμηλότερο έλλειμμα που έχει καταγραφεί από την περίοδο πριν από την πανδημία COVID-19, προσφέροντας μια ανάσα στην οικονομία.
Ωστόσο, η γεωπολιτική αστάθεια, και ειδικότερα η σύγκρουση με το Ιράν, έχει αυξήσει τον κίνδυνο οικονομικής επιβράδυνσης. Αυτή η εξέλιξη αναμένεται να επηρεάσει αρνητικά τα φορολογικά έσοδα, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί πιέσεις προς την υπουργό Οικονομικών, Ρίτσελ Ριβς, για την ενίσχυση των δημοσίων δαπανών. Στόχος είναι η προστασία νοικοκυριών και επιχειρήσεων από τις αναταράξεις που προκαλεί το σοκ στις τιμές ενέργειας.
Η Ριβς, σε δήλωσή της την Πέμπτη, ανήγγειλε την πρόθεσή της να αυξήσει τη φορολογία στις εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα απαραίτητα μέτρα στήριξης της οικονομίας. Παράλληλα, η πολιτική σκηνή στη Βρετανία παραμένει τεταμένη, με αρκετούς βουλευτές του Εργατικού Κόμματος να ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ. Ο πιθανότερος διάδοχός του, ο δήμαρχος του Μάντσεστερ, Andy Burnham, έχει διαμηνύσει ότι θα σεβαστεί τους δημοσιονομικούς κανόνες που έχει θέσει η Ριβς, διατηρώντας μια γραμμή συνέχειας στην οικονομική πολιτική.
