Ο γνωστός «Φραπές», που αυτοσυστήνεται ως «Τζιτζής», φέρεται να υποστήριξε σε ιδιωτική συνομιλία των τελευταίων ημερών ότι ο Ρος Ντέιλι, επικεφαλής του Μουσικού Εργαστηρίου «Λαβύρινθος» στο Χουδέτσι Ηρακλείου, είναι στην κρητική κοινωνία γνωστός ως ξένος, ακόμη και ως τουρκικός πράκτορας.
Η αναφορά αυτή παρουσιάζεται από τους συντάκτες της αρχικής καταγγελίας ως πλήρης επιβεβαίωση όσων είχαν ήδη δημοσιευθεί σε δισέλιδο άρθρο της εφημερίδας «Μακελειό» τον περασμένο Ιούνιο, όπου γινόταν λόγος για σειρά psy-ops και για μια μακρά πολιτιστική δραστηριότητα με εποικιστικά χαρακτηριστικά, που κατά τους ίδιους εξυπηρετούσε τουρκικά συμφέροντα μέσα από τη λειτουργία του «Λαβύρινθου» στο Χουδέτσι. Σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, ο στόχος ήταν η σταδιακή ιδεολογική μετατόπιση της κρητικής κοινωνίας προς μια αισθητά πιο φιλοτουρκική στάση, μέσα από συνεχή μουσικά σεμινάρια και συναυλίες, με ιδιαίτερη έμφαση στην οθωμανική κλασική μουσική, με συμμετοχές Τούρκων και τουρκόφωνων καλλιτεχνών που για χρόνια περνούσαν από το εργαστήρι στο χωριό καταγωγής του τότε δημάρχου Νίκου Καζαντζάκη και αργότερα Αρχανών-Αστερουσίων, Ρούσσου Κυπριωτάκη. Κατά την ίδια εκτίμηση, το σχέδιο αυτό φέρεται να απέδωσε μέσα σε λίγα χρόνια, αφού η τοπική κοινωνία περιγράφεται πλέον ως πιο φιλική προς την Τουρκία και πιο απρόθυμη να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα απέναντί της, ιδίως στις νεότερες ηλικίες.
Η εγκατάσταση του Ρος Ντέιλι στο Χουδέτσι το 2000 αποδίδεται ως προσωπική επιλογή του τότε υφυπουργού Πολιτισμού της κυβέρνησης Σημίτη, Γιώργου Φλωρίδη. Κατά την ίδια καταγγελία, ο Φλωρίδης εμπιστεύθηκε τη φιλοξενία και την εγκατάσταση του, κατά τους καταγγέλλοντες, δήθεν φιλέλληνα και φιλόκρητα καλλιτέχνη στον στενό φίλο του Ρούσσο Κυπριωτάκη. Ο Ντέιλι, όπως υποστηρίζεται, δεν βρήκε μόνο θερμή αποδοχή από τους ντόπιους και καθολική στήριξη από τον Δήμο, αλλά απέκτησε σταδιακά το κύρος αδιαμφισβήτητου παράγοντα της τοπικής κοινωνίας, με υπερκομματική αποδοχή και με γενναία χρηματοδότηση από την αυτοδιοίκηση, το Υπουργείο Πολιτισμού, άλλα υπουργεία και ευρωπαϊκά προγράμματα, σε βαθμό που, κατά την καταγγελία, δεν έχει υπάρξει αντίστοιχο προηγούμενο για άλλον πολιτιστικό φορέα στην Κρήτη. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι υπήρξε επί σειρά ετών σχεδόν μόνιμη δημόσια αντιπαράθεση με την τοπική αυτοδιοίκηση και την εκάστοτε κυβέρνηση, με βασικό άξονα τα κονδύλια που λάμβανε και τα οποία, κατά την ίδια πλευρά, εμφανίζονταν διαρκώς ως ανεπαρκή για τις ανάγκες του φορέα.
Την ίδια περίοδο, ο Δήμος υπό τη διοίκηση του Ρούσσου Κυπριωτάκη φέρεται να συμμετείχε σε διεθνείς πρωτοβουλίες και ευρωπαϊκά προγράμματα με προσανατολισμό προς την ευρωπαϊκή ενσωμάτωση πληθυσμών από τρίτες χώρες, με έντονη οικονομική διάσταση. Τα προγράμματα αυτά, κατά την ίδια περιγραφή, συνοδεύονταν από πλουσιοπάροχες ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και από ένα πλέγμα επιβραβεύσεων προς όσους στήριζαν την αντίστοιχη γραμμή. Το τελευταίο τέτοιο πρόγραμμα, όπως αναφέρεται, ολοκληρώθηκε το 2014, λίγο πριν από την έναρξη του μεγάλου κύματος αφίξεων από τη Συρία στις αρχές του 2015.
Στο ίδιο πλαίσιο, η καταγγελία επεκτείνεται και σε υποθέσεις προσλήψεων στην Περιφέρεια Κρήτης, κάνοντας λόγο για εξωθεσμικές διαδικασίες, ημερομίσθια και απουσία διαγωνισμού ΑΣΕΠ, με αναφορά στη σύζυγο ανιψιού του Κυπριωτάκη, η οποία φέρεται να τοποθετήθηκε το 2010 στο Γραφείο Μετανάστευσης Ηρακλείου. Κατά το ίδιο αφήγημα, στο συγκεκριμένο πεδίο καταγγέλλονται σοβαρές μεθοδεύσεις που σχετίζονταν με χορηγήσεις αδειών παραμονής σε παράτυπους μετανάστες.
Λίγα χρόνια αργότερα, σύμφωνα πάντα με όσα καταγγέλλονται, η ίδια συγγενική παρουσία αξιοποίησε την εργασιακή αυτή προϋπηρεσία και προχώρησε, μαζί με τον σύζυγό της, στη δημιουργία ιδιωτικού ΚΕΠ. Από εκεί και πέρα, η αφήγηση γίνεται ακόμη βαρύτερη, καθώς υποστηρίζεται ότι το ιδιωτικό αυτό σχήμα εξελίχθηκε σε μηχανισμό έκδοσης τίτλων νομιμοποίησης παράτυπων μεταναστών με σημαντικό οικονομικό όφελος. Οι καταγγέλλοντες επισημαίνουν ότι το συγκεκριμένο ιδιωτικό ΚΕΠ συνέχισε να λειτουργεί κανονικά και ότι οι εμπλεκόμενοι δεν οδηγήθηκαν ποτέ στη φυλακή. Αντιθέτως, σημειώνεται ότι η ιδιοκτήτριά του εμφανίσθηκε το 2024 ως υποψήφια για τη νέα Αντιπεριφέρεια Ηρακλείου με τον συνδυασμό του Βαγγέλη Καρκανάκη, ο οποίος συνδεόταν πολιτικά με τον χώρο του Λευτέρη Αυγενάκη. Ο Καρκανάκης εξελέγη πρόεδρος του Επιμελητηρίου, η ίδια έμεινε εκτός, όμως, κατά την ίδια καταγγελία, οι μηχανισμοί συνέχισαν να κινούνται και να διευκολύνουν την ένταξη μεταναστών εκτός Ε.Ε., ιδίως από την Αίγυπτο, στην τοπική αγορά εργασίας της Κρήτης.
Το 2016, κατά το ίδιο κείμενο, ο Κυπριωτάκης επανήλθε με πρωτοβουλίες για τη συγκέντρωση μουσουλμανικού πληθυσμού στην Κρήτη και ειδικά προσώπων με βοσνιακή προέλευση, με αφετηρία ροές προσφύγων από τα νησιά του Αιγαίου. Η εξέλιξη αυτής της πρωτοβουλίας περιγράφεται ως μετάλλαξη σε ένα πιο μόνιμο και πιο βαρύ σχήμα εγκατάστασης, που, κατά τους καταγγέλλοντες, υπερέβη κατά πολύ τα αρχικά προσχήματα.
Το 2017 ο Γιώργος Φλωρίδης τίμησε, όπως αναφέρεται, τον Ρούσσο Κυπριωτάκη για την εξαιρετική συνεργασία τους, εντάσσοντάς τον στην πολιτική κίνηση «Ώρα Αποφάσεων», της οποίας συνιδρυτές ήταν ο ίδιος μαζί με την Άννα Διαμαντοπούλου και τον Γιάννη Ραγκούση. Στο πιο αιχμηρό μέρος της καταγγελίας, υποστηρίζεται ότι η εγκατάσταση ενός υποτιθέμενου τουρκικού παράγοντα με όχημα τον πολιτισμό στην καρδιά της ηρακλειώτικης υπαίθρου και η συστηματική διάβρωση του πατριωτικού φρονήματος των κατοίκων λειτούργησαν ως κρίσιμη προπαρασκευή για να αναπτυχθούν στη συνέχεια πρακτικές δουλεμπορίας, πάντοτε με οικονομικό αντίκρισμα και, κατά την ίδια πλευρά, με πολιτική και νομική κάλυψη από τον Γιώργο Φλωρίδη, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 2023, ανέλαβε το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Στην ίδια γραμμή, το κείμενο υποστηρίζει ότι οι σημερινοί διακινητές συνδέθηκαν έκτοτε με κυβερνητικά δίκτυα επιρροής και ότι, ιδίως κατά τη θητεία του Λευτέρη Αυγενάκη στο ΥΠΑΑΤ και του Δημήτρη Καιρίδη στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, δημιουργήθηκαν συνθήκες ντε φάκτο ατιμωρησίας για το συγκεκριμένο κύκλωμα στο Ηράκλειο. Κατά την περιγραφή αυτή, έτσι άνοιξε ο δρόμος για μαζικές εισροές παράτυπων μεταναστών και στην Κρήτη, με τις βάρκες στη νότια πλευρά του νησιού να μετατρέπονται σε καθημερινό φαινόμενο και με τα μέσα ενημέρωσης, όπως καταγγέλλεται, να διευκολύνουν την εξομάλυνση αυτής της πραγματικότητας στα μάτια της κοινής γνώμης.
Ανασυνθέτοντας, κατά τους ίδιους ισχυρισμούς, την αλληλουχία προσώπων, πρωτοβουλιών και ρόλων στο Χουδέτσι Ηρακλείου, προβάλλεται το συμπέρασμα ότι το μουσικό εργαστήρι «Λαβύρινθος» σχεδιάστηκε και λειτούργησε ως Δούρειος Ίππος για την πνευματική και ουσιαστική υποταγή της κρητικής κοινωνίας και για την πρόσδεσή της σε φιλοτουρκικά συμφέροντα, με τη συμμετοχή πολιτικών πρώτης γραμμής και με κεντρικά πρόσωπα τον Γιώργο Φλωρίδη, τον επί μακρόν περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη και τον πρώην δήμαρχο Αρχανών-Αστερουσίων Ρούσσο Κυπριωτάκη. Στην πιο ακραία εκδοχή αυτής της αφήγησης, ο τελικός σκοπός εμφανίζεται να είναι η μαζική εγκατάσταση μουσουλμανικών πληθυσμών στην Κρήτη, η σταδιακή απώλεια της ελληνορθόδοξης ταυτότητας του νησιού και, σε βάθος χρόνου, η αποδυνάμωση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. Το ίδιο κείμενο αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο όλα αυτά να εντάσσονται σε ένα μακρόπνοο ευρωτουρκικό σχέδιο, το οποίο, όπως υποστηρίζεται, πλησιάζει στο τελικό στάδιο εφαρμογής του. Οι εμπνευστές, οι υποστηρικτές και οι εκτελεστές αυτού του σχεδίου περιγράφονται από τους συντάκτες της καταγγελίας ως εθνικοί μειοδότες που οδηγούν τη χώρα σε επικίνδυνη εθνική συρρίκνωση.
Στο κάδρο εντάσσεται και η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία, σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη στην Κρήτη, την ώρα που αυξάνονταν οι ανάγκες για φθηνά εργατικά χέρια στον αγροτικό τομέα. Οι καταγγέλλοντες αφήνουν να εννοηθεί ότι επρόκειτο για ένα ευρύτερο, πλήρως ελεγχόμενο σύστημα, το οποίο λειτούργησε με τη συνδρομή κυβερνητικών παραγόντων.
Η μέχρι σήμερα μερική αποκάλυψη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ παρουσιάζεται ως ευκαιρία για να έρθει στο φως ολόκληρη η αλήθεια γύρω από όσα, κατά τους ίδιους, έχουν ήδη συμβεί και γύρω από όσα σχεδιάζονται για το αμέσως επόμενο διάστημα. Η ίδια πλευρά ζητεί να διερευνηθεί σε βάθος ο ρόλος του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη στην πορεία των τελευταίων δεκαετιών, να αποκαλυφθούν όλοι οι κύκλοι που συνδέονται με αυτό που περιγράφεται ως ανθελληνική εγκληματική οργάνωση και να λογοδοτήσουν όλοι ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης, χωρίς προστατευτικές διατάξεις, χωρίς ασυλίες και χωρίς ακαταδίωκτα.
της Ελίνας Σκαρπαθιώτη
