Εξαγωγές μελιού: Στα 31,6 εκατ. δολάρια το 2025

Η ελληνική μελισσοκομία βρίσκεται σε τροχιά ανάπτυξης, με τις εξαγωγές φυσικού μελιού να καταγράφουν σημαντική άνοδο το 2025. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της βάσης δεδομένων UN Comtrade του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, τα οποία δημοσιοποιούνται μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας, οι ελληνικές εξαγωγές μελιού ανήλθαν σε 6.936 τόνους, συνολικής αξίας 31,6 εκατομμυρίων δολαρίων. Το αντίστοιχο διάστημα του 2024, οι εξαγωγές είχαν διαμορφωθεί σε 6.274 τόνους και 28,6 εκατομμύρια δολάρια, καταδεικνύοντας μια αύξηση της τάξεως του 10,5% τόσο σε όγκο όσο και σε αξία. Οι κυριότεροι προορισμοί του ελληνικού μελιού περιλαμβάνουν τη Γερμανία, την Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τη Βουλγαρία και τον Καναδά, γεγονός που αναδεικνύει τη διεθνή αναγνώριση της ποιότητάς του.

Ο Γενικός Γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Σπύρος Πρωτοψάλτης, σε δηλώσεις του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, υπογράμμισε τη στρατηγική σημασία της προστασίας της ελληνικής προέλευσης. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «το ελληνικό μέλι διαθέτει ποιοτικά χαρακτηριστικά που μπορούν να του εξασφαλίσουν ακόμη ισχυρότερη θέση στις διεθνείς αγορές. Για να αξιοποιηθεί αυτή η δυναμική, όμως, είναι απαραίτητο να προστατεύσουμε την αυθεντικότητα και την προέλευσή του, διαμορφώνοντας συνθήκες διαφάνειας και δίκαιου ανταγωνισμού». Η δήλωση αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία, όπου ο κλάδος καλείται να αντιμετωπίσει προκλήσεις όπως το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι επιπτώσεις της κλιματικής μεταβλητότητας και ο ανταγωνισμός από εισαγόμενα προϊόντα.

Η ελληνική μελισσοκομία αποτελεί έναν από τους πιο δυναμικούς τομείς της αγροτικής οικονομίας, με παρουσία σε πολλές περιοχές της χώρας. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 2026, το 2024 καταγράφονταν περίπου 20.000 μελισσοκόμοι και 2,2 εκατομμύρια κυψέλες, ενώ η ετήσια παραγωγή μελιού υπολογιζόταν σε 15.000 τόνους. Πέρα από την παραγωγή μελιού, η δραστηριότητα των μελισσοκόμων συνδέεται άρρηκτα με την επικονίαση των καλλιεργειών και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, προσδίδοντας στον κλάδο ιδιαίτερη σημασία για το σύνολο της αγροτικής οικονομίας και του περιβάλλοντος.

Ωστόσο, η διατήρηση της θέσης του ελληνικού μελιού στην αγορά δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις παραγόμενες ποσότητες ή τις εξαγωγικές επιδόσεις. Η δυνατότητα τεκμηρίωσης της προέλευσης και της αυθεντικότητάς του αποτελεί βασικό παράγοντα για την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και τη διασφάλιση συνθηκών ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων. Σε αυτή την κατεύθυνση, η θεσμοθέτηση του ψηφιακού συστήματος «Ισοζύγιο μελιού και μελισσοκομικών προϊόντων - e-honey» με τον νόμο 5336/2026 αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα. Το σύστημα αυτό δημιουργεί το πλαίσιο για την ψηφιακή παρακολούθηση της παραγωγής, των εισαγωγών, της εμπορίας και της διακίνησης μελιού και άλλων μελισσοκομικών προϊόντων, με την καταγραφή αποθεμάτων και διακινούμενων ποσοτήτων, καθώς και τη διασύνδεση με το Εθνικό Ηλεκτρονικό Μελισσοκομικό Μητρώο και τα πληροφοριακά συστήματα του Δημοσίου.

Παράλληλα, θα αξιοποιούνται δεδομένα ηλεκτρονικών τιμολογίων και ψηφιακών παραστατικών της ΑΑΔΕ, ώστε να ενισχυθεί η δυνατότητα παρακολούθησης των ποσοτήτων που εισέρχονται και διακινούνται στην αγορά. Ο κ. Πρωτοψάλτης τόνισε ότι «με τη θεσμοθέτηση του e-honey κάνουμε ένα ουσιαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, δημιουργώντας τη βάση για ένα σύγχρονο εργαλείο παρακολούθησης της αγοράς», προσθέτοντας ότι «η αξία του ελληνικού μελιού πρέπει να αναγνωρίζεται και να επιστρέφει στους ανθρώπους που το παράγουν, ενώ ο καταναλωτής πρέπει να μπορεί να γνωρίζει με μεγαλύτερη βεβαιότητα την προέλευση του προϊόντος που επιλέγει». Η δημιουργία του e-honey αποσκοπεί στον αποτελεσματικότερο έλεγχο της εφοδιαστικής αλυσίδας και στον περιορισμό παραπλανητικών πρακτικών σχετικά με την προέλευση του μελιού, με την αποτελεσματικότητά του να εξαρτάται από την εφαρμογή των προβλεπόμενων διαδικασιών και τη διασύνδεση των διαθέσιμων δεδομένων.

Η πρωτοβουλία αυτή συμπίπτει χρονικά με την εφαρμογή νέων ευρωπαϊκών κανόνων για την επισήμανση της προέλευσης του μελιού, οι οποίοι τίθενται σε ισχύ από τις 14 Ιουνίου 2026. Οι κανόνες προβλέπουν, μεταξύ άλλων, την αναγραφή των χωρών προέλευσης και των αντίστοιχων ποσοστών στα μείγματα μελιού, παρέχοντας στους καταναλωτές περισσότερες πληροφορίες για το προϊόν που αγοράζουν. Όπως επεσήμανε ο κ. Πρωτοψάλτης, «η αποτελεσματική εφαρμογή του νέου συστήματος, σε συνδυασμό με τους ευρωπαϊκούς κανόνες επισήμανσης και τους ελέγχους στην αγορά, μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της αξιοπιστίας του μελιού που διακινείται στην Ελλάδα και στη διαμόρφωση καλύτερων προϋποθέσεων για την ανάπτυξη ενός κλάδου με σημαντικές παραγωγικές και εξαγωγικές δυνατότητες».

Η προστασία της προέλευσης και οι προοπτικές του κλάδου βρέθηκαν επίσης στο επίκεντρο της επίσκεψης του κ. Πρωτοψάλτη στις εγκαταστάσεις της Αττικής Μελισσοκομικής Εταιρείας - Αλέξανδρος Πίττας, στο Κρυονέρι Αττικής. Η οικογενειακή επιχείρηση, η ιστορία της οποίας ξεκινά το 1928, συνεργάζεται με περίπου 2.000 Έλληνες μελισσοκόμους και, σύμφωνα με την ενημέρωση που έγινε κατά την επίσκεψη, προμηθεύεται, ελέγχει, τυποποιεί και συσκευάζει περισσότερους από 2.000 τόνους μελιού ετησίως. Ο κ. Πρωτοψάλτης ενημερώθηκε για τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου και συζήτησε με τη διοίκηση της εταιρείας για τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά, την προστασία της προέλευσης και τις δυνατότητες ενίσχυσης της εξωστρέφειας. Η επίσκεψη ανέδειξε τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ μελισσοκόμων και επιχειρήσεων τυποποίησης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική μελισσοκομία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στις διεθνείς αγορές.

Με τις εξαγωγές να καταγράφουν αύξηση, το ζητούμενο για τον κλάδο δεν είναι μόνο η διάθεση μεγαλύτερων ποσοτήτων στο εξωτερικό, αλλά και η διατήρηση της προστιθέμενης αξίας του ελληνικού μελιού. Σε αυτή την προσπάθεια, η προστασία της προέλευσης, η αποτελεσματικότητα των ελέγχων και η διαφάνεια στην αγορά αποκτούν καθοριστική σημασία. Η πρόκληση για τα επόμενα χρόνια είναι η εξαγωγική ανάπτυξη να συνοδευτεί από ουσιαστικά οφέλη για τους Έλληνες μελισσοκόμους, οι οποίοι καλούνται να διατηρήσουν την παραγωγή τους σε ένα περιβάλλον αυξημένου κόστους, κλιματικής αβεβαιότητας και έντονου ανταγωνισμού.