Το αεροπλάνο δεν είχε ακόμη απογειωθεί, αλλά η καρδιά του Νταν χτυπούσε ήδη δυνατά. Ενώ κοίταζε έξω από το παράθυρο και παρακολουθούσε τα καροτσάκια με τις αποσκευές να κινούνται στον διάδρομο, τα χέρια του έσφιγγαν με δύναμη τα μπράτσα της θέσης του. Ο χώρος τού φαινόταν πολύ μικρός και κλειστός, και κάθε καθυστέρηση έκανε την απογείωση να φαίνεται ακόμα πιο τρομακτική.
Ο Νταν είχε μελετήσει τις στατιστικές. Ήξερε ότι οι εμπορικές αεροπορικές εταιρείες γίνονται κάθε χρόνο πιο ασφαλείς, αλλά, όπως εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι, και μόνο η σκέψη της πτήσης τού προκαλούσε πανικό. Ο παλαίμαχος πιλότος Τομ Μπαν, συγγραφέας του βιβλίου «Soar: The Breakthrough Treatment for Fear of Flying» (Πετάξτε: Η επαναστατική θεραπεία για το φόβο της πτήσης), παρατηρεί εδώ και χρόνια αυτό το φαινόμενο.
«Ένα άτομο μπορεί να γνωρίζει ότι το αεροπλάνο είναι ασφαλές και να εξακολουθεί να νιώθει τρομοκρατημένο», λέει στην εφημερίδα The Epoch Times. «Δεν είναι ένα πρόβλημα του μυαλού. Είναι κάτι που το σώμα έχει μάθει να φοβάται».
Οι ερευνητές πλέον γνωρίζουν πώς να βοηθήσουν τους ανθρώπους να ξεμάθουν αυτόν τον φόβο.
Πώς αναπτύσσεται ο φόβος πτήσης
Ο φόβος πτήσης ή αεροφοβία συνήθως δεν ξεκινά εξαιτίας μιας μεμονωμένης ταραχώδους πτήσης. Συχνά αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου, επηρεασμένη από τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος παρερμηνεύει ορισμένα συναισθήματα ως κάτι επικίνδυνο.
Επίσης, δεν αφορά απλώς το υψόμετρο. «Η αεροφοβία, όπως όλες οι φοβίες, προέρχεται από έναν φόβο ή μια αντίδραση φόβου που προκύπτει σε καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από αβεβαιότητα ή έλλειψη ελέγχου», δήλωσε ο κλινικός ψυχολόγος Οχάντ Χερσκοβίτς.
Οι άνθρωποι φοβούνται τις πτήσεις για πολλούς και διάφορους λόγους, συμπλήρωσε ο Έρικ Γκούντμαν, κλινικός ψυχολόγος και συγγραφέας του «The Mindful Freak-Out», στην Epoch Times. «Για μερικούς, έχει να κάνει με τα μικρόβια και τη μόλυνση στο πλαίσιο της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (OCD). Άλλοι μπορεί να φοβούνται την αμηχανία και την κουβεντούλα που ίσως χρειαστεί να πιάσουν με το άτομο που κάθεται δίπλα τους». Άλλοι μπορεί να αισθάνονται παγιδευμένοι, ενώ άλλοι μπορεί να πάσχουν από κλειστοφοβία, πρόσέθεσε.
Ο φόβος μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της ζωής ενός ανθρώπου. Μπορεί να πετούσατε χωρίς καμία ανησυχία όταν ήσασταν νεότεροι, αλλά ξαφνικά αρχίσατε να φοβάστε για αναταράξεις όταν ένας στενός φίλος μετακόμισε μακριά. Μερικοί άνθρωποι φοβούνται το άγνωστο επειδή δεν έχουν πετάξει ποτέ, ενώ άλλοι βιώνουν άσχετους παράγοντες άγχους στη ζωή τους που αλλάζουν την αίσθηση ασφάλειας που έχουν στον κόσμο.
Τελικά, η αποφυγή των πτήσεων λόγω φόβου γίνεται το πραγματικό πρόβλημα. Η επιλογή να μην πετάξετε διδάσκει στον εγκέφαλο ότι η αποφυγή της δράσης είναι το ασφαλέστερο σχέδιο, με αποτέλεσμα ο φόβος να εξελιχθεί σε ένα συναίσθημα ανεξέλεγκτο.
Τι κάνει ο φόβος στο σώμα σας και πώς αντιμετωπίζεται
Μόλις κάποιος που πάσχει από αεροφοβία επιβιβαστεί σε αεροπλάνο, το σώμα του μπαίνει σε ‘λειτουργία επιβίωσης’. «Το πραγματικό πρόβλημα είναι όταν οι άνθρωποι ερμηνεύουν το ίδιο τους το άγχος τους ως απειλή», είπε ο Γκούντμαν. Όταν συμβαίνει αυτό, το μυαλό κατακλύζεται από το φόβο. «Τώρα δεν είναι μόνο ανήσυχοι για την πτήση, αλλά και για το ότι είναι ανήσυχοι για την πτήση, και αυτόενισχύει τον πανικό».
Η μετάβαση σε κατάσταση επιβίωσης απενεργοποιεί το λογικό μέρος του εγκεφάλου και ενεργοποιεί σωματικά συμπτώματα άγχους, όπως τρέμουλο, μυϊκή ένταση, ταχυκαρδία και τάσεις φυγής. Το σώμα θέλει να τρέξει (για να σωθεί), αλλά δεν μπορεί, γεγονός που κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη. Σε βιολογικό επίπεδο, αυτή η αντίδραση ξεκινά από την αμυγδαλή — την περιοχή του εγκεφάλου που ανιχνεύει τον κίνδυνο — ενεργοποιώντας το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και απελευθερώνοντας ορμόνες στρες, όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη. Αυτές οι ορμόνες αυξάνουν τον καρδιακό ρυθμό και τον ρυθμό αναπνοής για να παρέχουν περισσότερο οξυγόνο, αλλαγές που έχουν ως στόχο να προστατεύσουν το σώμα ακόμα και όταν δεν υπάρχει πραγματική απειλή.
Η κατανόηση αυτής της φυσιολογίας είναι σημαντική, επειδή βοηθά το σώμα σας να καταλάβει ότι ο φόβος της πτήσης δεν είναι παράλογος, αλλά μια αντίδραση σε μια ορισμένη συνθήκη. Αυτό είναι που προσπαθεί να διορθώσει η θεραπεία της αεροφοβίας. Υπάρχουν αρκετές θεραπείες οι οποίες επανεκπαιδεύουν τον εγκέφαλό σας και του διδάσκουν νέους τρόπους αντίδρασης.
Θεραπεία μέσω εικονικής πραγματικότητας
Αυτή η μέθοδος είναι κατάλληλη για ανθρώπους που φοβούνται ακόμη και να μπουν σε αεροπλάνο, καθώς σας επιτρέπει να προσομοιώσετε την πτήση χωρίς να αφήσετε το έδαφος. Αναπαράγεται η εμπειρία της παραμονής σε καμπίνα αεροπλάνου, επιτρέποντάς σας να βιώσετε την απογείωση, τις αναταράξεις και την προσγείωση σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον», σύμφωνα με τον Γκούντμαν. Ο εγκέφαλος αντιδρά στην εικονική πραγματικότητα σαν να βρίσκεται πραγματικά σε αεροπλάνο, καθιστώντας την εμπειρία ικανή να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεται στον φόβο.
Με την πάροδο του χρόνου, οι άνθρωποι μαθαίνουν ότι μπορούν να χειριστούν τις αγχωτικές αντιδράσεις που κάποτε τους κατέκλυζαν και πολλοί ανακαλύπτουν ότι μπορούν να πετάξουν ξανά. Μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση του 2023 διαπίστωσε ότι η θεραπεία εικονικής πραγματικότητας μειώνει σημαντικά τα συμπτώματα της αεροφοβίας. Μια πρόσφατη μετα-ανάλυση έδειξε ότι η θεραπεία εικονικής πραγματικότητας, όταν συνδυάζεται με γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική.
Γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία
Η συγκεκριμένη θεραπεία είναι μια πρακτική προσέγγιση που βοηθά στην κατανόηση και την αλλαγή των μοτίβων σκέψης που προκαλούν πανικό, τι ακριβώς κάνει το μυαλό σας όταν το κυριεύει ο φόβος. Σας διδάσκει πώς να εντοπίζετε τις αγχωτικές σκέψεις πριν ξεφύγουν από τον έλεγχο και σας δίνει τις δεξιότητες για να ηρεμήσετε το σώμα σας όταν αρχίζει να πανικοβάλλεται.
«Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) είναι μια ψυχοθεραπεία βασισμένη σε αποδεικτικά στοιχεία, που έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική για διάφορες φοβίες, συμπεριλαμβανομένης της αεροφοβίας», παρατηρεί ο Χερσκοβίτς.
Πολλαπλές κλινικές μελέτες της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν ότι η παραδοσιακή γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία μειώνει σημαντικά τον φόβο της πτήσης, με αποτελέσματα που διαρκούν για χρόνια. Τυχαιοποιημένες δοκιμές έχουν διαπιστώσει ότι η CBT μείωσε σημαντικά τα επίπεδα άγχους και βοήθησε τους ανθρώπους να μπορούν να πετάξουν μετά τη θεραπεία.
Θεραπεία βασισμένη στην αποδοχή
Απευθύνεται κυρίως σε ανθρώπους που αγωνίζονται να ελέγξουν το άγχος τους ή που διαπιστώνουν ότι η καταπολέμηση του φόβου το επιδεινώνει. Δεν έχει μελετηθεί ειδικά για τον φόβο της πτήσης, αλλά ταιριάζει καλά με αυτό που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι ανήσυχοι επιβάτες.
Μερικοί διαπιστώνουν ότι όσο πιο σκληρά προσπαθούν να απαλλαγούν από τον φόβο, τόσο πιο έντονα εκδηλώνεται. Η θεραπεία αποδοχής και δέσμευσης (ACT) προσφέρεται από εκπαιδευμένους θεραπευτές που καθοδηγούν τους ανθρώπους μέσω πρακτικών ασκήσεων για να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους, αντί να τους αποφεύγουν.
Στη θεραπεία αποδοχής και δέσμευσης, ο θεραπευτής ενθαρρύνει τους ανθρώπους να παρατηρούν τις αισθήσεις και τις σκέψεις τους με ήπια αποδοχή, ενώ παραμένουν επικεντρωμένοι στον τελικό τους στόχο, είτε αυτός είναι να επισκεφθούν την οικογένειά τους σε ένα μακρινό μέρος είτε να πάνε στο μέρος που έχουν επιλέξει για τις πολυαναμενόμενες διακοπές τους.
«Η ACT διδάσκει στα άτομα να προχωρούν προς αυτό που έχει σημασία για αυτά — όπως το να μπορούν να πετάξουν για να παρευρεθούν στην αποφοίτηση του παιδιού τους από το κολέγιο — ενώ παράλληλα αναπτύσσουν μια πιο υγιή, πιο προσαρμοστική σχέση με τα δύσκολα συναισθήματα που προκύπτουν», επισημαίνει ο Γκούντμαν.
Η θεραπεία αποδοχής και δέσμευσης, αντί να προσπαθεί να απομακρύνει τον φόβο, διδάσκει στους ανθρώπους να παρατηρούν τις δύσκολες σκέψεις και συναισθήματα χωρίς να παρασύρονται από αυτά. Μια ανασκόπηση του Ιανουαρίου 2025 διαπίστωσε ότι η θεραπεία αποδοχής και δέσμευσης βελτίωσε τη ρύθμιση των συναισθημάτων και μείωσε την αποφυγή, βοηθώντας τους ανθρώπους να αισθάνονται λιγότερο συγκλονισμένοι όταν αυξάνεται ο φόβος.
Απο-ευαισθητοποίηση και επανεπεξεργασία μέσω κινήσεων των ματιών
Αυτή η θεραπεία είναι κατάλληλη για ανθρώπους που πάσχουν από φόβους που συνδέονται με τραυματικές εμπειρίες ή αναμνήσεις του παρελθόντος.
Η απο-ευαισθητοποίηση και επανεπεξεργασία μέσω κινήσεων των ματιών (EMDR) αναπτύχθηκε αρχικά για να βοηθήσει τους ανθρώπους να αναρρώσουν από τραύματα, όπως η μετατραυματική διαταραχή άγχους. Με την πάροδο του χρόνου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι βοηθά επίσης σε συγκεκριμένους φόβους, συμπεριλαμβανομένης της αεροφοβίας. Λειτουργεί βοηθώντας τον εγκέφαλο να επανεπεξεργαστεί τις οδυνηρές αναμνήσεις και τις ριζωμένες πεποιθήσεις που προκαλούν τον φόβο. Μελέτες έχουν δείξει ότι μειώνει την ένταση των φοβικών σκέψεων που εμφανίζονται συχνά κατά τη διάρκεια μιας πτήσης.
«Η EMDR είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για την αεροφοβία, επειδή στοχεύει τόσο στην αντίδραση του εγκεφάλου όσο και στην αντίδραση του νευρικού συστήματος μέσω της θεραπείας», δήλωσε η Γιούκι Σίντα, πιστοποιημένη θεραπεύτρια EMDR, στην Epoch Times. Καθώς σας βοηθά να επεξεργαστείτε τις αναμνήσεις και τις αντιδράσεις που διατηρούν τον φόβο ενεργό, η EMDR βελτιώνει την ανταπόκριση του σώματος σε εμπειρίες όπως οι αναταράξεις, η αίσθηση του εγκλωβισμού ή η ανησυχία για αεροπορικό δυστύχημα, ώστε να βιώνονται με λιγότερο άγχος.
Ύπνωση
Η ύπνωση δημιουργεί νέες αυτόματες αντιδράσεις και ενισχύει άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις, χρησιμοποιώντας καθοδηγούμενη εστίαση για χαλάρωση. Στην υπνωτική κατάσταση, ο εγκέφαλος είναι λιγότερο επιφυλακτικός και πιο ικανός να μάθει νέους τρόπους αντίδρασης στον φόβο. Για τους επιβάτες, αυτό μπορεί να σημαίνει την εξάλειψη των αρνητικών σκέψεων που συχνά προκαλούν πανικό. Η ύπνωση βοηθά στη δημιουργία νέων συσχετισμών, ώστε το σώμα να μην αντιδρά πλέον στην πτήση με σκέψεις που προκαλούν άγχος, ιδρωμένες παλάμες ή ταχυκαρδία.
Έρευνες δείχνουν ότι η ύπνωση μπορεί επίσης να ενισχύσει άλλες θεραπείες. Π.χ., μελέτη διαπίστωσε ότι η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία έγινε σημαντικά πιο αποτελεσματική όταν συνδυάστηκε με την ύπνωση.
«Πολλοί πελάτες καταφέρνουν να ξεπεράσουν τον φόβο ή τη φοβία τους για τις πτήσεις και είναι σε θέση να πετάξουν με ένα αίσθημα ενθουσιασμού και αυτοπεποίθησης», δήλωσε η Ροσέλ Μπέιτς, πιστοποιημένη κλινική υπνοθεραπεύτρια, στην Epoch Times. Διδάσκει συγκεκριμένες τεχνικές, γνωστές ως «άγκυρες», που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια μιας πτήσης. Αυτές οι «άγκυρες» βοηθούν στη σταθεροποίηση του νευρικού συστήματος όταν οι αναταράξεις ή οι ξαφνικοί θόρυβοι προκαλούν άγχος.
Πέντε συμβουλές για γρήγορη ανακούφιση από το άγχος
Ακόμα και μετά από ειδική θεραπεία, δεν αποκλείεται ο φόβος να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια μιας πτήσης. Γνωρίζοντας τις κατάλληλες, μπορείτε να επαναφέρετε γρήγορα την ηρεμία σας και να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας. Οι παρακάτω πρακτικές είναι απλές, διακριτικές και υποστηρίζονται από έρευνες. Μπορείτε να τις θεωρήσετε ως ένα είδος πρώτων βοηθειών κατά τη διάρκεια της πτήσης.
1. Αισθητηριακή γείωση
Όταν το άγχος κορυφώνεται, το μυαλό αρχίζει να επικεντρώνεται στο χειρότερο σενάριο. Η αισθητηριακή γείωση χρησιμοποιείται ευρέως από τους κλινικούς για να διακόψει τις σπειροειδείς σκέψεις, μετατοπίζοντας την προσοχή στο άμεσο περιβάλλον.
Σε ένα αεροπλάνο, παρατηρήστε την υφή του πίσω μέρους του καθίσματος, το χρώμα του πουλόβερ του διπλανού σας ή τη φωνή ενός παιδιού στο κάθισμα πίσω σας. Το κλειδί είναι να ονομάσετε σκόπιμα αυτές τις αισθήσεις στο μυαλό σας, κάτι που σας βοηθά να αναγνωρίσετε αυτό που βλέπετε, ακούτε ή αισθάνεστε. Η παρατήρηση του περιβάλλοντος αποσπά την προσοχή από τον φανταστικό κίνδυνο και την εστιάζει στην παρούσα στιγμή.
Μικρά αισθητηριακά σημεία αναφοράς υπενθυμίζουν στο νευρικό σύστημα ότι το σώμα βρίσκεται σε ένα σταθερό περιβάλλον. Ο Γκούντμαν διδάσκει την αισθητηριακή γείωση, καθώς μπορεί να διακόψει τις αρνητικές σκέψεις.
2. Αργές ανάσες
Δεν είναι όλα τα μοτίβα αναπνοής εξίσου αποτελεσματικά στην καταπολέμηση του άγχους. Η γρήγορη, ρηχή αναπνοή μπορεί να ενισχύσει τον πανικό, ενώ η αργή, συνειδητή αναπνοή βοηθά το σώμα να κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Μια συστηματική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο διαπίστωσε ότι η αργή αναπνοή ενισχύει τη φυσική ανταπόκριση του σώματος στην ηρεμία και βελτιώνει την ικανότητα της καρδιάς να προσαρμόζεται στην ένταση, γεγονός που τη βοηθά να αντιμετωπίζει το άγχος. Η ανασκόπηση έδειξε επίσης ότι η ελεγχόμενη αναπνοή υποστηρίζει τα δίκτυα του εγκεφάλου που ρυθμίζουν το στρες και τα συναισθήματα. Για τους επιβάτες, ακόμη και μια σύντομη περίοδος αργής αναπνοής μπορεί να ωθήσει το νευρικό σύστημα προς μια πιο σταθερή βάση.
Προτιμήστε ένα απλό μοτίβο. Εισπνεύστε απαλά για τέσσερα δευτερόλεπτα και μετά εκπνεύστε για λίγο περισσότερο. Η παρατεταμένη εκπνοή ενισχύει το σήμα ότι το σώμα είναι ασφαλές, βοηθώντας σας να παραμείνετε ήρεμοι όταν αρχίζει να εμφανίζεται ο φόβος.
3. Αφήστε ελεύθερο το σώμα σας
Ο φόβος συχνά εντείνεται όχι λόγω της αναταραχής καθεαυτής, αλλά λόγω του τρόπου με τον οποίο αντιδρά το σώμα σε αυτήν, όπως με ταχυπαλμία, σφίξιμο στο στήθος ή τρέμουλο στα χέρια. Η προσπάθεια να καταπολεμήσετε αυτές τις αντιδράσεις τείνει να τις ενισχύει.
Μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο διαπίστωσε ότι οι θεραπείες αποδοχής και ενσυνειδητότητας, οι οποίες εκπαιδεύουν τους ανθρώπους να παρατηρούν τις σκέψεις και τις σωματικές τους αισθήσεις αντί να προσπαθούν να τις ελέγξουν, οδήγησαν σε σημαντική μείωση του άγχους. Ο Χερσκοβίτς συχνά λέει στους πελάτες του ότι τα συναισθήματα είναι μεν δυσάρεστα, αλλά όχι επικίνδυνα.
Μερικές προτάσεις βασισμένες σε τεχνικές αποδοχής περιλαμβάνουν τα εξής:
Κατονομάστε αυτό που αισθάνεστε: αντί να σημειώνετε ότι «κάτι δεν πάει καλά», γίνετε πιο συγκεκριμένοι, π.χ. πείτε «η καρδιά μου χτυπά δυνατά» ή «τα χέρια μου τρέμουν». Το να κατονομάζετε αυτό που συμβαίνει μειώνει την αντίδραση συναγερμού του εγκεφάλου. Αφήστε την αίσθηση να διαρκέσει 10 έως 20 δευτερόλεπτα. Ύστερα, πείτε στον εαυτό σας: «Αυτό είναι δυσάρεστο, όχι επικίνδυνο». Αφήστε το συναίσθημα να ‘ανέβει’ και να ‘πέσει’ από μόνο του, χωρίς να προσπαθήσετε να το σταματήσετε. Χαλαρώστε τους ώμους και το σαγόνι σας: Ο πανικός προκαλεί σύσπαση των μυών. Η χαλάρωση του σώματος σηματοδοτεί στο νευρικό σας σύστημα ότι δεν υπάρχει κίνδυνος.
4. Χρησιμοποιήστε χτυπηματάκια
«Η αμφίπλευρη διέγερση (που χρησιμοποιείται στην EMDR) μπορεί να χρησιμοποιηθεί διακριτικά κατά τη διάρκεια μιας πτήσης με φορητούς βομβητές, ειδικό ήχο με ακουστικά ή χτυπώντας τους ώμους σας ενώ οραματίζεστε ένα ασφαλές, ήρεμο μέρος», προτείνει η Σίντα.
Οι τεχνικές μπορεί να περιλαμβάνουν εναλλασσόμενα χτυπήματα από αριστερά προς τα δεξιά με σταθερό ρυθμό, ενώ εστιάζετε σε μια ουδέτερη ή χαλαρωτική εικόνα. Η ρυθμική διέγερση εμπρός-πίσω δίνει στον εγκέφαλο ένα συγκεκριμένο ερέθισμα που μπορεί να παρακολουθήσει, σπάζοντας τον κύκλο του φόβου και αποκαθιστώντας την ισορροπία του νευρικού συστήματος.
Μελέτη του 2020 σχετικά με την εφαρμογή The Tapping Solution App, μια εφαρμογή για smartphone που προσφέρει καθοδηγούμενες ασκήσεις χτυπημάτων, διαπίστωσε ότι οι χρήστες ανέφεραν σημαντική μείωση του άγχους και του στρες μετά από μία και μόνη συνεδρία. Αν και το χτύπημα με βάση την εφαρμογή δεν είναι το ίδιο με την πλήρη θεραπεία EMDR, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι απλές τεχνικές βοηθούν ορισμένους επιβάτες να ανακόψουν τον φόβο για αρκετό χρόνο ώστε το σώμα να ηρεμήσει και να χαλαρώσει.
5. Αγκυροβόλια ύπνωσης
Σκεφτείτε ένα αγκυροβόλιο ύπνωσης ως ένα εξατομικευμένο «κουμπί ηρεμίας» που έχετε προετοιμάσει ώστε να το χρησιμοποιήσετε όταν θα το χρειαστείτε.
Πριν από την επόμενη πτήση σας, επιλέξτε μια μικρή ενέργεια που μπορείτε να κάνετε διακριτικά ενώ βρίσκεστε στο κάθισμα του αεροπλάνου, όπως να πιέσετε απαλά τον αντίχειρα και το δάχτυλό σας μεταξύ τους, να πείτε σιωπηλά μια καθησυχαστική λέξη, όπως «ησύχασε» ή «ασφαλής», ή να εισπνεύσετε και να εκπνεύσετε αργά. Εξασκηθείτε στο να συνδυάζετε αυτή την ενέργεια με στιγμές ηρεμίας πριν από την πτήση. Όταν θα είστε στο αεροπλάνο, χρησιμοποιήστε το σύνθημα που έχετε επιλέξει όταν αρχίσετε να αισθάνεστε άγχος και εστιάστε την προσοχή σας στην αίσθηση της χαλάρωσης του σώματός σας, έστω και για λίγα δευτερόλεπτα κάθε φορά.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η εξάσκηση στην ‘άγκυρά’ σας πριν από την πτήση βοηθά το σώμα σας να παραμείνει ήρεμο σε αγχώδεις καταστάσεις.
Μια νέα σχέση με τις πτήσεις
Οι στατιστικές από μόνες τους δεν θεραπεύουν τον φόβο, αλλά οι πιθανότητες θανάτου σε αεροπορικό δυστύχημα είναι περίπου μία στα 13 εκατομμύρια, πολύ χαμηλότερα από πολλές συνηθισμένες καθημερινές δραστηριότητες. Τα τροχαία ευθύνονται για σχεδόν 40.000 θανάτους κάθε χρόνο. Οι πτώσεις, σε σκάλες ή στο ντους, στέλνουν εκατομμύρια ανθρώπους στα επείγοντα, η έκθεση σε χημικές ουσίες από καθημερινά οικιακά καθαριστικά στέλνουν περισσότερους από από 100.000 στο ίδιο μέρος, ενώ οι θάνατοι από δηλητηρίαση ξεπερνούν τους 100.000 ετησίως.*
Ωστόσο, οι στατιστικές σπάνια καθησυχάζουν τους νευρικούς επιβάτες όταν το αεροπλάνο ετοιμάζεται για απογείωση. Για τον ίδιο λόγο, οι παραπάνω μέθοδοι και θεραπείες δεν απευθύνονται στη λογική σας, δεν προσπαθούν να σας πείσουν, αλλά στοχεύουν να επανεκπαιδεύσουν τις αυτόματες σωματικές αντιδράσεις σας.
Ο φόβος της πτήσης είναι ιάσιμος. Όλοι οι ειδικοί που ρωτήθηκαν τόνισαν το εξής: τα συμπτώματά σας είναι πραγματικά, αλλά με τα σωστά εργαλεία, ο εγκέφαλός σας και το σώμα σας μπορούν να μάθουν να ανταποκρίνονται σε αυτά διαφορετικά.
