Η Ελλάδα στη μέγγενη των ενεργειακών κολοσσών – Το αμερικανικό παρασκήνιο

Ένα σύνθετο γεωπολιτικό και επιχειρηματικό παρασκήνιο, με επίκεντρο τον ενεργειακό έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου, αναδεικνύεται μέσα από τις εξελίξεις που συνδέονται με την υπόθεση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και τις ανταγωνιστικές επιδιώξεις μεγάλων αμερικανικών συμφερόντων. Η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης με σημαντικές οικονομικές και διπλωματικές προεκτάσεις, καθώς οι ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης αναδιαμορφώνουν τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή.

Η υπόθεση της φερόμενης απομάκρυνσης της Αμερικανίδας διπλωμάτη από την Αθήνα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον εξαιτίας πληροφοριών που επιχειρούν να τη συνδέσουν με τις διαφορετικές στρατηγικές αμερικανικών επιχειρηματικών ομίλων. Η συγκεκριμένη σύνδεση παραμένει αντικείμενο δημοσιογραφικών πληροφοριών και εκτιμήσεων, χωρίς να έχει τεκμηριωθεί επισήμως ως αιτία των εξελίξεων γύρω από την Γκίλφοϊλ.

Στην καρδιά αυτής της αντιπαράθεσης βρίσκεται η προσπάθεια εξασφάλισης πρόσβασης στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου. Αμερικανικές εταιρείες παραγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου, διεθνείς πετρελαϊκοί όμιλοι και επενδυτικά σχήματα ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των διαδρομών μεταφοράς ενέργειας, με την Ελλάδα να διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο και την Τουρκία να προωθεί τις δικές της εναλλακτικές υποδομές.

Στο επίκεντρο του σχεδιασμού βρίσκονται ο Κάθετος Διάδρομος φυσικού αερίου, οι έρευνες υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης, καθώς και η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ μέσω του Great Sea Interconnector. Πρόκειται για έργα με διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία εντάσσονται στη γενικότερη προσπάθεια διαφοροποίησης του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης.

Δύο μεγάλες εξελίξεις έχουν επιταχύνει την αναδιάταξη της ενεργειακής αγοράς. Η πρώτη αφορά τον ευρωπαϊκό σχεδιασμό για τον σταδιακό τερματισμό των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου έως το 2027. Η δεύτερη συνδέεται με τον περιορισμό της διέλευσης ενεργειακών φορτίων από τα Στενά του Ορμούζ, εξαιτίας της πολεμικής σύγκρουσης με το Ιράν, που έχει αναδείξει τους κινδύνους εξάρτησης από συγκεκριμένες θαλάσσιες οδούς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητεί νέες πηγές και διαδρομές προμήθειας φυσικού αερίου, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να διευρύνουν τη συμμετοχή τους στην ευρωπαϊκή ενεργειακή αγορά. Σε αυτό το περιβάλλον, οι υποδομές μεταφοράς αποκτούν ιδιαίτερη οικονομική και στρατηγική αξία.

Κάθετος Διάδρομος και Τουρκία: Η σύγκρουση συμφερόντων και ο ρόλος των Αμερικανών διπλωματών

Η αντιπαράθεση επικεντρώνεται σε δύο διαφορετικές ενεργειακές κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά τη μεταφορά αμερικανικού LNG μέσω ελληνικών εγκαταστάσεων προς τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Η δεύτερη σχετίζεται με σχεδιαζόμενες χερσαίες ενεργειακές υποδομές μέσω της Μέσης Ανατολής και της Τουρκίας, οι οποίες θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον περιφερειακό ρόλο της Άγκυρας.

Στην ελληνική πλευρά, ο Κάθετος Διάδρομος συγκεντρώνει τη στήριξη της Αθήνας και της Ουάσιγκτον. Πρόκειται για ένα υφιστάμενο δίκτυο αγωγών και εγκαταστάσεων που αξιοποιεί τη Ρεβυθούσα, το FSRU της Αλεξανδρούπολης και τις διασυνδέσεις με τις βαλκανικές χώρες, προκειμένου να διοχετεύει φυσικό αέριο προς τη Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη.

Στην τουρκική πλευρά προωθούνται σχέδια ανάπτυξης ή αναβίωσης μεγάλων ενεργειακών διαδρομών που θα διασυνδέουν τις χώρες του Κόλπου με την Ανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η προοπτική μεταφοράς φυσικού αερίου από το Κατάρ, με πιθανές διελεύσεις μέσω Σαουδικής Αραβίας, Ιράκ, Ιορδανίας και Συρίας. Το σχεδιαζόμενο δίκτυο συνδέεται με την αξιοποίηση των τεράστιων κοιτασμάτων του North Dome.

Ωστόσο, η κατασκευή μιας τέτοιας διαδρομής, μήκους άνω των 2.000 χιλιομέτρων, προϋποθέτει εκτεταμένες επενδύσεις, διεθνείς συμφωνίες και αντιμετώπιση σοβαρών ζητημάτων ασφαλείας. Η υλοποίησή της παραμένει αβέβαιη και χρονικά απαιτητική.

Στην ίδια γεωπολιτική εξίσωση εντάσσεται και το ενδιαφέρον για την αποκατάσταση του πετρελαιαγωγού Κιρκούκ – Μπανιάς, ο οποίος θα μεταφέρει ιρακινό πετρέλαιο προς τις μεσογειακές ακτές της Συρίας, παρακάμπτοντας τα Στενά του Ορμούζ. Πρόκειται για διαφορετικό έργο από τον σχεδιαζόμενο αγωγό φυσικού αερίου του Κατάρ, με κοινό ωστόσο στρατηγικό χαρακτηριστικό την αναζήτηση εναλλακτικών ενεργειακών οδεύσεων.

Στις 9 Οκτωβρίου 2026, το Reuters δημοσίευσε έρευνα για τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Τουρκία και ειδικό απεσταλμένο στη Μέση Ανατολή, Τομ Μπάρακ, εξετάζοντας τις επιχειρηματικές του σχέσεις με πρόσωπα που συνδέονται με την επενδυτική εταιρεία TI Capital.

Η έρευνα αναφέρει ότι ο Μπάρακ φέρεται να υποστήριξε τη συμμετοχή της TI Capital στο έργο αναβίωσης του αγωγού Κιρκούκ – Μπανιάς, προϋπολογισμού περίπου 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης η αμερικανική Chevron και η καταριανή UCC Holding, με αντικείμενο την εκπόνηση τεχνικών και χρηματοοικονομικών μελετών.

Το Reuters κατέγραψε επίσης οικονομικούς δεσμούς του Μπάρακ με επιχειρηματική δραστηριότητα που διαχειρίζεται η TI Capital, εγείροντας ζητήματα ενδεχόμενης σύγκρουσης συμφερόντων. Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών υποστήριξε ότι ο διπλωμάτης τήρησε τους ισχύοντες κανόνες δεοντολογίας, ενώ η έρευνα δεν τεκμηρίωσε ότι θα αποκόμιζε άμεσο προσωπικό όφελος από το συγκεκριμένο ενεργειακό έργο.

Οι πληροφορίες για τις δραστηριότητες του Μπάρακ αποκτούν πρόσθετη πολιτική βαρύτητα λόγω της παράλληλης δραστηριοποίησης αμερικανικών συμφερόντων στην Ελλάδα. Δημοσιογραφικές εκτιμήσεις συνδέουν τον ανταγωνισμό αυτό με την υπόθεση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, παρουσιάζοντας τους δύο διπλωμάτες ως πρόσωπα που βρέθηκαν κοντά σε διαφορετικές επιχειρηματικές επιδιώξεις.

Μέχρι στιγμής, πάντως, η ύπαρξη επιχειρηματικών ανταγωνισμών στον τομέα της ενέργειας δεν συνιστά από μόνη της απόδειξη ότι αυτοί καθόρισαν τις αποφάσεις της αμερικανικής κυβέρνησης για την εκπροσώπησή της στην Αθήνα.

Στον ελληνικό ενεργειακό σχεδιασμό, καθοριστική παρουσία έχει η αμερικανική Venture Global, ένας από τους μεγάλους παραγωγούς LNG, που έχει συνάψει συμφωνίες με την Atlantic SEE LNG Trade. Στην τελευταία συμμετέχουν ο Όμιλος AKTOR με ποσοστό 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας με 40%.

Οι συμφωνίες αφορούν μακροχρόνια προμήθεια και εμπορία υγροποιημένου φυσικού αερίου, με σκοπό την αξιοποίηση των ελληνικών υποδομών για τον εφοδιασμό χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Ο Κάθετος Διάδρομος βασίζεται σε εγκαταστάσεις και διασυνδέσεις που βρίσκονται ήδη σε λειτουργία. Από τη Ρεβυθούσα και την Αλεξανδρούπολη, οι ποσότητες φυσικού αερίου μπορούν να διοχετεύονται μέσω της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας προς τη Μολδαβία και την Ουκρανία. Πρόσθετες συμφωνίες και σχεδιασμοί διευρύνουν το ενδιαφέρον προς την Αλβανία, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία.

Η αρχική σύλληψη της συγκεκριμένης ενεργειακής συνεργασίας τοποθετείται στο 2014, όταν επί υπουργίας Γιάννη Μανιάτη υπογράφηκε σχετικό μνημόνιο με βαλκανικές χώρες. Η σταδιακή ανάπτυξή της απέκτησε μεγαλύτερη σημασία μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τις ευρωπαϊκές αποφάσεις περιορισμού της εξάρτησης από το ρωσικό αέριο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μελλοντική χρήση του TurkStream, μέσω του οποίου εξακολουθούν να διακινούνται ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου. Οι ευρωπαϊκοί περιορισμοί αναμένεται να επηρεάσουν συνολικά τις εμπορικές και γεωπολιτικές ισορροπίες των υφιστάμενων δικτύων μεταφοράς.

Η ελληνική κυβέρνηση αποδίδει στον Κάθετο Διάδρομο στρατηγική σημασία, εκτιμώντας ότι μπορεί να εξυπηρετήσει μια ευρύτερη ενεργειακή αγορά περίπου 100 εκατομμυρίων κατοίκων. Παράλληλα, θεωρεί ότι η ενίσχυσή του μπορεί να περιορίσει την εξάρτηση των βαλκανικών κρατών από διαδρομές που διέρχονται από την Τουρκία.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, σε τηλεοπτική του παρέμβαση στις 15 Οκτωβρίου, επικαλέστηκε αύξηση 169% στις εξαγωγές φυσικού αερίου από την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2026 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Μεγάλο μέρος των ποσοτήτων αυτών, όπως ανέφερε, κατευθύνεται βορειότερα μέσω των υποδομών του Κάθετου Διαδρόμου.

Ο υπουργός παρουσίασε την αξιοποίηση της ελληνικής διαδρομής ως βασική προτεραιότητα της κυβερνητικής ενεργειακής πολιτικής, επισημαίνοντας τον ανταγωνισμό με τις αντίστοιχες δυνατότητες μεταφοράς μέσω Τουρκίας.

Η αμερικανική υποστήριξη στον Κάθετο Διάδρομο ενισχύθηκε μέσα από διαδοχικές διπλωματικές επαφές. Στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου 2025, ο Αμερικανός υπουργός Εσωτερικών και επικεφαλής του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας, Νταγκ Μπέργκαμ, επισκέφθηκε την Ελλάδα και τις εγκαταστάσεις LNG στη Ρεβυθούσα μαζί με τον Σταύρο Παπασταύρου.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις με τον Αμερικανό υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ, ενώ η ανάπτυξη του Κάθετου Διαδρόμου συμπεριλήφθηκε στην ατζέντα της Διατλαντικής Ενεργειακής Συνεργασίας P-TEC, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 2025.

Σημαντικό ρόλο στην εμπορική αξιοποίηση αυτής της στρατηγικής αναλαμβάνει η Atlantic SEE LNG Trade. Πέρα από τη συμφωνία προμήθειας με τη Venture Global, το επιχειρηματικό σχήμα έχει ανακοινώσει δεσμευτικές συμφωνίες εικοσαετούς διάρκειας για πωλήσεις φυσικού αερίου σε αγορές της Αλβανίας και της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης.

Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές για τη μετατροπή πρόσθετων μνημονίων συνεργασίας σε οριστικές εμπορικές συμβάσεις. Η διοίκηση της AKTOR, υπό τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο Αλέξανδρο Εξάρχου, έχει επισημάνει επανειλημμένα την ανάγκη ευρωπαϊκής υποστήριξης στα μακροπρόθεσμα συμβόλαια LNG, προκειμένου να διασφαλιστούν σταθερές ποσότητες και προβλέψιμοι όροι εφοδιασμού.

Κοιτάσματα 680 δισ. κυβικών μέτρων και Great Sea Interconnector: Τα μεγάλα ενεργειακά στοιχήματα

Παράλληλα με τη μεταφορά εισαγόμενου φυσικού αερίου, η Ελλάδα επιχειρεί να ενισχύσει τη θέση της μέσω της αναζήτησης εγχώριων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Οι εξελίξεις στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγάλων διεθνών πετρελαϊκών εταιρειών, μεταξύ των οποίων η ExxonMobil και η Chevron.

Στην ετήσια έκθεσή της για το 2025, η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων παραθέτει προκαταρκτικές εκτιμήσεις για δυνητικά ανακτήσιμους πόρους φυσικού αερίου που φτάνουν τα 680 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου σε 24 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια.

Το μέγεθος αυτό αφορά γεωλογικές εκτιμήσεις περιοχών στις οποίες δεν έχουν πραγματοποιηθεί οι απαιτούμενες ερευνητικές γεωτρήσεις. Συνεπώς, η ύπαρξη και η εμπορική δυνατότητα εκμετάλλευσης των συγκεκριμένων ποσοτήτων παραμένουν προς επιβεβαίωση.

Εφόσον οι εκτιμήσεις επιβεβαιωθούν, η Ελλάδα θα μπορούσε να αποκτήσει δυνατότητες παραγωγής που θα υπερβαίνουν την εγχώρια κατανάλωση, δημιουργώντας προοπτικές εξαγωγών. Πρόκειται για ένα ενδεχόμενο με σημαντικές οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες, το οποίο εξαρτάται από την επιτυχία των ερευνών, το κόστος παραγωγής και τις συνθήκες της διεθνούς αγοράς.

Ο πρόεδρος της ΕΔΕΥΕΠ, Ρίκαρντ Σκούφιας, έχει αναφερθεί στη διεύρυνση του επενδυτικού ενδιαφέροντος και στην είσοδο μεγάλων αμερικανικών εταιρειών στις ελληνικές παραχωρήσεις. Ιδιαίτερη θέση στον σχεδιασμό έχει η συμμετοχή της ExxonMobil στο σχήμα εκμετάλλευσης της περιοχής Block 2, στο βόρειο Ιόνιο, μαζί με την Energean και τη HELLENiQ ENERGY.

Η κοινοπραξία σχεδιάζει την πραγματοποίηση ερευνητικής γεώτρησης το πρώτο τρίμηνο του 2027. Εφόσον τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα, θα πρόκειται για την πρώτη υπεράκτια ερευνητική γεώτρηση στην Ελλάδα έπειτα από περισσότερα από σαράντα χρόνια και την πρώτη αντίστοιχη προσπάθεια σε βαθιά ύδατα.

Την ίδια στιγμή, η Chevron ενισχύει τη δραστηριότητά της στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Η ανάληψη ρόλου διαχειρίστριας εταιρείας στην περιοχή Block 10, σε συνδυασμό με την παρουσία της στη Λιβύη και στην Αλγερία, εντάσσεται στη διεθνή στρατηγική ανάπτυξης του αμερικανικού ομίλου.

Στο επόμενο δίμηνο αναμένεται, βάσει του παρουσιαζόμενου σχεδιασμού, η άφιξη ερευνητικού σκάφους για τη διεξαγωγή σεισμικών ερευνών στις παραχωρήσεις της Chevron. Οι διαδικασίες αυτές θα αποτελέσουν μέρος της τεχνικής αξιολόγησης των περιοχών προτού ληφθούν αποφάσεις για ενδεχόμενες γεωτρήσεις.

Ο ανταγωνισμός μεταξύ ExxonMobil και Chevron αποτυπώνει τη μεγάλη οικονομική σημασία που αποκτούν οι ενεργειακές δυνατότητες της Ανατολικής Μεσογείου. Οι δύο αμερικανικοί κολοσσοί δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά επενδυτικά σχήματα, διεκδικώντας πρόσβαση σε νέες περιοχές έρευνας και παραγωγής.

Ξεχωριστή θέση στον ενεργειακό σχεδιασμό κατέχει το Great Sea Interconnector (GSI), η σχεδιαζόμενη ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, με προοπτική επέκτασης προς το Ισραήλ. Το έργο, προϋπολογισμού περίπου 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, έχει αναδειχθεί σε σημαντική ευρωπαϊκή ενεργειακή προτεραιότητα.

Η διασύνδεση αποσκοπεί στην ενίσχυση της ασφάλειας ηλεκτροδότησης της Κύπρου, στη σύνδεσή της με το ευρωπαϊκό ηλεκτρικό σύστημα και στη δημιουργία περισσότερων δυνατοτήτων ανταλλαγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η υλοποίησή της συνοδεύεται από σημαντικές γεωπολιτικές δυσκολίες λόγω των τουρκικών αντιρρήσεων για θαλάσσιες περιοχές στις οποίες προβλέπονται ερευνητικές εργασίες. Η Άγκυρα προβάλλει αξιώσεις δικαιοδοσίας, ενώ η Αθήνα επιμένει στην άσκηση των δικαιωμάτων της με βάση το διεθνές δίκαιο.

Σημαντική εξέλιξη αποτέλεσε η είσοδος του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία του έργου, με συμφωνία που υπογράφηκε στις 5 Αυγούστου 2026. Η γαλλική παρουσία ενισχύεται και μέσω της Nexans, η οποία έχει αναλάβει την κατασκευή και εγκατάσταση του υποβρύχιου καλωδιακού συστήματος.

Η νέα φάση προετοιμασίας αφορά τις υποθαλάσσιες έρευνες μεταξύ Κρήτης και Κύπρου. Για τον σκοπό αυτό έχει υποβληθεί αίτημα χρήσης του εξειδικευμένου πλοίου VB ABEILLE MARENGO, υπό γαλλική σημαία, με στόχο τη διενέργεια των απαραίτητων γεωφυσικών και βυθομετρικών εργασιών.

Οι έρευνες προβλέπεται να πραγματοποιηθούν σε θαλάσσιες περιοχές από την Κορακιά Ηρακλείου προς την Κύπρο. Η Nexans έχει αναθέσει τις σχετικές εργασίες στη Next Geosolutions Europe, ενώ οι ελληνικές αρμόδιες υπηρεσίες εξετάζουν τις διαδικασίες αδειοδότησης και την έκδοση των απαιτούμενων ναυτιλιακών αναγγελιών NAVTEX.

Η διοικητική διαδικασία για τις θαλάσσιες έρευνες περιλαμβάνει την αξιολόγηση των αιτημάτων από την αρμόδια επιτροπή, προτού ολοκληρωθούν οι απαραίτητες ενέργειες για την πραγματοποίηση των εργασιών. Το χρονικό πλαίσιο που έχει παρουσιαστεί εκτείνεται έως το τέλος Δεκεμβρίου 2026.

Η εμπλοκή γαλλικών εταιρειών προσδίδει πρόσθετη πολιτική βαρύτητα στο έργο, δεδομένης της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας και Γαλλίας. Παράλληλα, η αμερικανική κυβέρνηση έχει εκφράσει την υποστήριξή της σε ενεργειακές διασυνδέσεις που ενισχύουν τη διαφοροποίηση των πηγών τροφοδοσίας.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, τοποθετήθηκε θετικά απέναντι στα έργα ενεργειακής συνδεσιμότητας. Από την ελληνική πλευρά, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επαναλάβει ότι η πρόοδος της ηλεκτρικής διασύνδεσης πρέπει να πραγματοποιηθεί με πλήρη σεβασμό στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Η επανέναρξη των θαλάσσιων ερευνών αποτελεί κρίσιμο στάδιο για το μέλλον του GSI. Οι τεχνικές δυσκολίες, οι χρηματοδοτικές απαιτήσεις και οι γεωπολιτικές εντάσεις εξακολουθούν να επηρεάζουν το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής του.

Η συνολική εικόνα αναδεικνύει μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού για τον ενεργειακό χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μεγάλων επενδυτικών σχεδιασμών, με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και διεθνείς επιχειρηματικούς ομίλους να διεκδικούν ενεργό ρόλο στις υποδομές φυσικού αερίου, στις έρευνες κοιτασμάτων και στις ηλεκτρικές διασυνδέσεις.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι διαφορετικές επιδιώξεις αμερικανικών συμφερόντων και η παράλληλη ενίσχυση της τουρκικής ενεργειακής στρατηγικής δημιουργούν πρόσθετες προκλήσεις για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Η υπόθεση Γκίλφοϊλ παραμένει μέρος της σχετικής συζήτησης, με τις πληροφορίες για την ενδεχόμενη σύνδεσή της με τον ενεργειακό ανταγωνισμό να απαιτούν ανεξάρτητη τεκμηρίωση.

Το ουσιαστικό διακύβευμα για την Αθήνα βρίσκεται στη μετατροπή των μεγάλων ενεργειακών σχεδιασμών σε λειτουργικές υποδομές και οικονομικά αποτελέσματα, με παράλληλη διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων. Οι εξελίξεις στον Κάθετο Διάδρομο, στα ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων και στον Great Sea Interconnector θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό τον μελλοντικό ρόλο της χώρας στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής.