Η τραγωδία που εκτυλίχθηκε τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς στο Κραν-Μοντανά της Ελβετίας έχει βυθίσει τη χώρα στο πένθος, καθώς ο απολογισμός ξεπερνά τους 40 νεκρούς, ενώ οι τραυματίες είναι τουλάχιστον 115, πολλοί από αυτούς με σοβαρά εγκαύματα.
Η φωτιά που ξέσπασε σε χώρο διασκέδασης στο πολυτελές θέρετρο μετέτρεψε μέσα σε ελάχιστα λεπτά τη γιορτινή ατμόσφαιρα σε σκηνές πανικού, με δεκάδες ανθρώπους να επιχειρούν να διαφύγουν και άλλους να παραμένουν παγιδευμένοι.
Ανάμεσα στις μαρτυρίες που προκαλούν συγκίνηση και σοκ, ξεχωρίζει εκείνη ενός 19χρονου, του Τζιάνι, ο οποίος –σύμφωνα με όσα περιγράφει στην εφημερίδα L’essentiel– έφτασε από τους πρώτους στο σημείο και προσπάθησε να βοηθήσει στην απομάκρυνση τραυματιών, πριν αναπτυχθούν πλήρως οι δυνάμεις της διάσωσης.
Όπως αναφέρει, λίγο μετά τη 01:40 τα ξημερώματα άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι κάτι εξαιρετικά σοβαρό είχε συμβεί. «Μια φίλη μου θα πήγαινε στο Constellation. Έφτασε περίπου πέντε λεπτά μετά την τραγωδία. Άκουσε δυνατές εκρήξεις και είδε φλόγες», λέει. Ο ίδιος βρισκόταν σε κοντινή απόσταση και έσπευσε αμέσως προς το σημείο.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, όταν έφτασε, δεν είχαν ακόμη καταφθάσει ασθενοφόρα ή πυροσβεστικά οχήματα. «Οι πρώτες δυνάμεις έφτασαν σχετικά γρήγορα, αλλά έρχονταν από μακριά. Τα ασθενοφόρα άργησαν πάρα πολύ», αναφέρει, περιγράφοντας ένα σκηνικό που, όπως λέει, ήταν «χειρότερο από ταινία τρόμου». Στο έδαφος υπήρχαν άνθρωποι με σοβαρά εγκαύματα, ενώ επικρατούσε σύγχυση και έντονη αναστάτωση, με παρευρισκόμενους να προσπαθούν να βοηθήσουν όπως μπορούσαν.
Ο 19χρονος εξηγεί ότι, όταν ο χώρος άρχισε να ασφαλίζεται, αποφάσισε να δράσει πιο οργανωμένα. Έχοντας –όπως λέει– κάποια εμπειρία από πολιτική προστασία, προσφέρθηκε να συνδράμει τους πυροσβέστες. «Δεν ήταν αρκετοί. Δεν είχα ξαναδεί τόσους ανθρώπους σε τόσο άσχημη κατάσταση», σημειώνει. Αρχικά βοήθησε όσους μπορούσαν να κινηθούν, παρά τα τραύματά τους, όμως όσο περνούσε η ώρα, οι ανάγκες γίνονταν μεγαλύτερες και οι εικόνες πιο σκληρές.
Ο ίδιος περιγράφει ότι μαζί με άλλους παρευρισκόμενους αυτοσχεδίασαν πρόχειρα φορεία, χρησιμοποιώντας μεταλλικά πλαίσια από έπιπλα, ώστε να μεταφέρουν τραυματίες σε ασφαλέστερο σημείο μέχρι να οργανωθεί η διακομιδή. «Ο αριθμός των βαριά εγκαυματιών ήταν τεράστιος», λέει, υπογραμμίζοντας ότι σε ορισμένες στιγμές αναγκάζονταν να κάνουν δύσκολες επιλογές, αφήνοντας προσωρινά κάποιους στο έδαφος για να προσεγγίσουν άλλους που κινδύνευαν άμεσα ή βρίσκονταν ακόμη μέσα στον χώρο.
Παρά τη φρίκη, ο Τζιάνι πιστεύει ότι βοήθησε να σωθούν ζωές. «Είμαι σίγουρος ότι βοήθησα ανθρώπους. Πολύ λίγοι πολίτες έσπευσαν να συνδράμουν – μόλις τρεις ή τέσσερις». Ακόμη και οι επαγγελματίες, όπως λέει, κατέρρεαν ψυχολογικά. «Οι πυροσβέστες έκλαιγαν. Ήταν χειρότερο από ταινία τρόμου».
Μέρες αργότερα, ο νεαρός δυσκολεύεται ακόμη να συνειδητοποιήσει όσα έζησε. «Η αδρεναλίνη με κράτησε όρθιο όλη τη νύχτα. Ακόμη δεν το έχω επεξεργαστεί», λέει, εκφράζοντας παράλληλα την απογοήτευσή του για την έλλειψη υποστήριξης μετά την τραγωδία. «Δεν μου προσφέρθηκε καμία βοήθεια, ούτε ιατρική φροντίδα, παρότι είχα εκτεθεί σε καπνούς. Ο μόνος που μου μίλησε ήταν ένας αστυνομικός που μου ζήτησε να αποχωρήσω».
