Νεκρός στα Εξάρχεια ο ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης

Νεκρός βρέθηκε το βράδυ της Δευτέρας 24 Αυγούστου στο διαμέρισμά του στα Εξάρχεια ο γνωστός ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης, σε ηλικία 72 ετών.

Ο καλλιτέχνης δεν είχε δώσει σημεία ζωής τις προηγούμενες ημέρες, γεγονός που είχε προκαλέσει ανησυχία σε ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Οι αστυνομικές αρχές εξετάζουν ως πιθανότερο σενάριο την αυτοχειρία, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες για τις συνθήκες του θανάτου του.

Την προανάκριση για την υπόθεση έχει αναλάβει το Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, το οποίο διερευνά όλα τα δεδομένα προκειμένου να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες υπό τις οποίες εντοπίστηκε νεκρός ο 72χρονος.

Η πορεία του Χρήστου Μαρκίδη στη ζωγραφική

Ο Χρήστος Μαρκίδης είχε μακρά και πολυσχιδή παρουσία στον χώρο των εικαστικών τεχνών και της λογοτεχνίας.

Σπούδασε Ζωγραφική, Νωπογραφία, Ιστορία Τέχνης, Ρυθμολογία και Παιδαγωγική Ψυχολογία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας την περίοδο 1974-1979.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι, ενώ από το 1985 έως το 1988 υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του διαδρομής παρουσίασε τη δουλειά του σε 15 ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Μεταξύ των χώρων στους οποίους παρουσίασε έργα του περιλαμβάνονται η Γκαλερί Νέες Μορφές στην Αθήνα το 1984, το 1987 και το 1990, η Γκαλερί Ζαλοκώστα 7 το 1987, η Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι το 1992 και η Αίθουσα Τέχνης Αθηνών το 1995 και το 2001.

Ακολούθησαν εκθέσεις στον Χώρο Τέχνης 24 στην Αθήνα, στη Zina Athanassiadou Art Gallery στη Θεσσαλονίκη, στο Πολύεδρο στην Πάτρα, στην Titanium, στην Αίθουσα Τέχνης Παρατηρητής, στην Thanassis Frissiras Gallery και στην Gallery 7.

Το 2025 παρουσιάστηκε αναδρομή της δουλειάς του στο Art Project Space, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή παρουσία του στα ελληνικά εικαστικά πράγματα για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες.

Ο Μαρκίδης ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική και τη λιθογραφία. Δημιούργησε χαλκογραφίες στο Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών και λιθογραφίες στο ΠεριΤεχνών και στην Artigraf.

Παράλληλα, φιλοτέχνησε εξώφυλλα βιβλίων και περιοδικών, προμετωπίδες, σώματα εκδόσεων, εξώφυλλα CD, θεατρικά προγράμματα, εταιρικά σήματα και ετικέτες οίνων.

Για περισσότερα από 25 χρόνια είχε ενεργό παρουσία και στην καλλιτεχνική εκπαίδευση, καθώς δίδαξε Ελεύθερο Σχέδιο και Χρώμα στο Vakalo Art & Design College από το 1987 έως το 2013.

Ποίηση, δοκίμιο και εκδοτική παρουσία

Η δημιουργική του δραστηριότητα δεν περιορίστηκε στη ζωγραφική. Από το 1992 και μετά, κείμενα και ποιήματά του δημοσιεύονταν σε σειρά λογοτεχνικών και πολιτιστικών περιοδικών.

Μεταξύ αυτών βρίσκονται τα «Οδός Πανός», «Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας», «Αντί», «Ιστός», «Χορός», «Σύναξη», «Βιβλιοαμφιάστης», «Νέο Επίπεδο», «Τεχνοπαίγνιον», «Highlights», «(δε)κατα» και «Νέο Πλανόδιον».

Στο ποιητικό του έργο περιλαμβάνονται οι συλλογές «Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα» το 1999, «Έως» το 2001, «Άτια στο σκοτεινό νερό» το 2003, «Αμώεν» το 2004 και «Κιννάβαρι» το 2009.

Ακολούθησαν τα «Δράκων κατήλθες» το 2013, «Έρεβος ή το άλλο φως» το 2020 και ο τόμος «Ποιήματα 1999-2020» το 2023.

Παράλληλα, είχε εκδώσει δοκιμιακά και πεζογραφικά έργα, μεταξύ των οποίων τα «Επτά κείμενα περί Τέχνης», «Έξι Συνομιλίες» και «Κατάματα», με διαφορετικές εκδόσεις να κυκλοφορούν από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 έως και το 2022.

Τον Σεπτέμβριο του 2022 κυκλοφόρησε σε περιορισμένα αντίτυπα το CD «Γενέθλια Ζέμπρα», στο οποίο ο ίδιος απήγγειλε ποιήματά του, με μουσική και επεξεργασία ήχου του Γιάννη Μουρτζόπουλου.

Το φθινόπωρο του 2025 κυκλοφόρησε επίσης από τις εκδόσεις Αρμός το λεύκωμα «Χρήστος Μαρκίδης, Ζωγραφική-Σχέδια», συγκεντρώνοντας σημαντικό μέρος της εικαστικής του πορείας.

Έργα του Χρήστου Μαρκίδη βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, ενώ η παρουσία του στη ζωγραφική, την ποίηση, τη διδασκαλία και το δοκίμιο άφησε ισχυρό αποτύπωμα στον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο.