Ρούμπιν: «Αν η Ελλάδα συνεχίσει να υποχωρεί, θα χάσει το μισό Αιγαίο»
Ο Μάικλ Ρούμπιν, γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής, προειδοποιεί την ελληνική ηγεσία για τις συνέπειες της συνεχούς υποχωρητικότητας και του κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία. Σύμφωνα με τον Rubin, αν η Ελλάδα συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση, τότε θα μπορούσε να χάσει το μισό Αιγαίο, όπως η Κύπρος έχασε το 38% των εδαφών της. Στην παρέμβασή του στο American Enterprise Institute, ο Rubin εκφράζει έντονη ανησυχία για την αδιαφορία και περιφρόνηση που δείχνουν οι διεθνείς δυνάμεις απέναντι στα ελληνικά συμφέροντα και δίκαια.
Ο Rubin σημειώνει πως, παρά την οικονομική αδυναμία της Τουρκίας, με την αποτυχία της να ανταγωνιστεί τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις και την αυξανόμενη δημογραφική της παρακμή, η Τουρκία καταφέρνει να διατηρεί έναν ισχυρό πολιτικό λόγο στη διεθνή σκηνή. Παρά τα οικονομικά προβλήματα και τις εσωτερικές δυσλειτουργίες, η Τουρκία συνεχίζει να επιβάλει τις διεκδικήσεις της, όπως αποδεικνύεται από την αδιάκοπη κατοχή της Κύπρου και τις αξιώσεις της για εδαφικές κατακτήσεις.
Ο Rubin κατακρίνει την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την υποχωρητικότητα τους απέναντι στην Τουρκία, σημειώνοντας ότι οι τουρκικές κρατικές οντότητες, όπως τα κατεχόμενα βόρεια της Κύπρου, δεν αντιμετωπίζονται με την ίδια αυστηρότητα που επιδεικνύεται σε άλλες περιοχές, όπως στην Ουκρανία. Η ανεκτικότητα που επιδεικνύει η Δύση προς την Τουρκία, με τις αεροπορικές πτήσεις προς τα κατεχόμενα και τη διπλωματική αναγνώριση, ενισχύει τη θέση του Rubin ότι υπάρχει μια σοβαρή έλλειψη σεβασμού για τα ελληνικά συμφέροντα.
Ο γεωπολιτικός αναλυτής προειδοποιεί ότι η Ελλάδα πρέπει να αναλογιστεί τις συνέπειες της απροθυμίας της να αντισταθεί στις τουρκικές διεκδικήσεις και να αντιμετωπίσει την Τουρκία με πιο αποφασιστικότητα και στρατηγική, προκειμένου να προστατεύσει τα εθνικά της συμφέροντα και να αποτρέψει την περαιτέρω αποδυνάμωση της θέσης της στην περιοχή.
Με την αναφορά του στο “Mavi Vatan” (Γαλάζια Πατρίδα), την πολιτική της Τουρκίας για την επέκταση της κυριαρχίας της στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, προειδοποιεί για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Ελλάδα εάν συνεχίσει να επιδεικνύει υποχωρητικότητα απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα. Ο Rubin τονίζει ότι, με την εσωτερική αδυναμία της Τουρκίας, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η χώρα προσδοκά να καταλάβει εδάφη στο Αιγαίο και να επαναχαράξει τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες στην περιοχή.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον Rubin. Αναφέρεται στην πίεση που άσκησε η Τουρκία στο ΝΑΤΟ και στην υποταγή της Σουηδίας, απαιτώντας την παράδοση Κούρδων αντιφρονούντων για να αντιμετωπίσουν βασανιστήρια και φυλάκιση στην Τουρκία. Ο αναλυτής κάνει επίσης λόγο για την αποδοχή της Δύσης στη Συρία, όπου το καθεστώς του Ahmad al-Sharaa αντιμετωπίζεται με ανοχή, παρά τις σοβαρές κατηγορίες περί τρομοκρατίας, ως μια προσπάθεια αποφυγής μιας σύγκρουσης με τον Erdogan.
Ο Rubin επικρίνει την άποψη της Δύσης που προσποιείται ότι η Τουρκία είναι μια ισχυρή και υπολογίσιμη δύναμη, χρησιμοποιώντας το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν για τα “καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα”, προκειμένου να δείξει την αλήθεια ότι η Τουρκία, υπό την ηγεσία του Erdogan, είναι στην πραγματικότητα μια συρρικνωμένη και παρακμάζουσα δύναμη.
Η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Rubin, έχει ακολουθήσει μια ήπια και υπεύθυνη προσέγγιση, πιστεύοντας ότι αυτή θα ενίσχυε τη συνεργασία με την Ευρώπη και θα της απέφερε διεθνή αναγνώριση. Ωστόσο, υποστηρίζει ότι αυτή η στρατηγική δεν είναι αποτελεσματική, καθώς η υποχωρητικότητα απλώς ενισχύει την πίεση από μεγαλύτερες δυνάμεις. Η Τουρκία, δείχνει συχνά ότι η επιθετική προσέγγιση αποδίδει, όπως φαίνεται από την πολιτική της στον τομέα των διεθνών σχέσεων.
Ο Rubin καταλήγει με την προειδοποίηση ότι αν η Ελλάδα συνεχίσει αυτή την υποχωρητική στάση, ενδέχεται να χάσει σημαντικά εδάφη στο Αιγαίο, όπως η Κύπρος έχασε το 38% της επικράτειάς της το 1974, και τονίζει την επικίνδυνη τάση να απαιτούν από μικρές δημοκρατίες να κάνουν παραχωρήσεις για να κατευνάσουν μεγαλύτερες και ισχυρότερες χώρες, όπως η Τουρκία.
Ο ίδιος προτείνει συγκεκριμένες στρατηγικές που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και να αμυνθεί απέναντι στην αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα. Αναγνωρίζοντας τις αδυναμίες της Τουρκίας και τις γεωπολιτικές αλλαγές, επισημαίνει ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για την Ελλάδα να αναλάβει διπλωματική πρωτοβουλία.
Οι βασικές προτάσεις του είναι:
Πίεση για έρευνες χρηματοδότησης τρομοκρατίας και ξεπλύματος χρημάτων: Η Ελλάδα, με τη βοήθεια των συμμάχων της, πρέπει να απαιτήσει διεθνείς έρευνες σχετικά με τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων από την Τουρκία. Ιδιαίτερη σημασία έχει η ένταξη της Τουρκίας στη μαύρη λίστα της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF), μαζί με χώρες όπως το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.
Κυρώσεις για παραβιάσεις θρησκευτικής ελευθερίας: Η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει κυρώσεις από τις ΗΠΑ και την ΕΕ κατά της Τουρκίας για τις συνεχείς παραβιάσεις των θρησκευτικών δικαιωμάτων, όπως η κακοποίηση εκκλησιών και θρησκευτικών μνημείων (π.χ., Αγία Σοφία, Μονή της Χώρας), η κατάσχεση θρησκευτικών περιουσιών και οι παρεμβάσεις στην θρησκευτική εκπαίδευση.
Περιορισμός της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο: Η Ελλάδα πρέπει να επανεξετάσει τη στρατηγική της στο Αιγαίο και να εντείνει τις πιέσεις για τον περιορισμό της τουρκικής δραστηριότητας στην περιοχή. Ο Rubin προτείνει, μάλιστα, να τεθεί το θέμα του Χατάι (μια περιοχή που προσάρτησε η Τουρκία μετά από ένα αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα) στο διεθνές προσκήνιο, κάτι που μπορεί να αναδείξει τις τουρκικές αμφισβητήσεις στην περιοχή και να αποδυναμώσει τη θέση του Erdogan.
Αξιοποίηση διπλωματικών εργαλείων: Η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Rubin, διαθέτει πολλά διπλωματικά «βέλη» που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να ασκήσει πίεση στην Τουρκία, ειδικά εάν αξιοποιήσει τη θέση της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και τη συνεργασία της με το Ισραήλ. Με τη συνεχιζόμενη οικονομική και πολιτική αδυναμία της Τουρκίας, η Ελλάδα μπορεί να εντείνει τις πιέσεις για μια διεθνή καταδίκη των τουρκικών ενεργειών.
Αναθεώρηση του status quo: Η στρατηγική της συνεχούς υποχώρησης και του κατευνασμού έχει φανεί αναποτελεσματική μέχρι στιγμής. Η Ελλάδα πρέπει να αναρωτηθεί αν το υπάρχον status quo με την Τουρκία είναι βιώσιμο ή αν πρέπει να αλλάξει εντελώς το διπλωματικό της σκεπτικό για να υπερασπιστεί τα εθνικά της συμφέροντα.
Ο Rubin καταλήγει, αναφέροντας ότι η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει τη στρατηγική του κατευνασμού ή αν θα αναλάβει μια πιο επιθετική διπλωματική στάση για να προστατεύσει τα συμφέροντά της και να εξασφαλίσει τη σταθερότητα στην περιοχή.
