17 Φεβρουαρίου 2026

Σκάνδαλο Έπσταϊν: Πολιτικός σεισμός σε Ευρώπη και ΗΠΑ, θεσμική σιωπή στην Ελλάδα

Όσο περνά ο χρόνος, οι αποκαλύψεις γύρω από την υπόθεση του Τζέφρι Έπσταϊν ενισχύονται και αποκτούν ευρύτερες πολιτικές και γεωπολιτικές διαστάσεις. Η υπόθεση δεν υποχωρεί από την επικαιρότητα. Εξελίσσεται σε παράγοντα πίεσης για θεσμούς, πρόσωπα και κυβερνήσεις. Από τον τεράστιο όγκο των εγγράφων που περιλαμβάνονται στα γνωστά αρχεία έχει εξεταστεί μέχρι σήμερα περιορισμένο τμήμα. Τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί δημιουργούν την εκτίμηση ότι πρόκειται για ένα μόνο μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας.

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι το Storting αποφάσισε τη συγκρότηση ανεξάρτητης επιτροπής για να διερευνήσει πιθανές διασυνδέσεις του Αμερικανού χρηματιστή, ο οποίος είχε καταδικαστεί για σεξουαλικά εγκλήματα, με πρόσωπα της Νορβηγίας. Η έρευνα θα εξετάσει ενδεχόμενους παλαιότερους δεσμούς και θα αξιολογήσει σχετικό υλικό που έχει έρθει στο φως.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες η υπόθεση συνεχίζει να προκαλεί θεσμικές και πολιτικές επιπτώσεις. Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πολιτικές πιέσεις παραμένουν ενεργές, ενώ στη Γαλλία έχει ξεκινήσει εισαγγελική προκαταρκτική έρευνα για ενδεχόμενα θύματα. Το εισαγγελικό γραφείο του Παρισιού συγκρότησε ειδική ομάδα δικαστικών λειτουργών με αποστολή την εξέταση στοιχείων που ενδέχεται να συνδέουν Γάλλους πολίτες ή αξιωματούχους με το δίκτυο του Έπσταϊν.

Αυξημένη κινητικότητα καταγράφεται και στη Γερμανία. Πέρα από τις δικαστικές διαδικασίες, πολιτικοί ζήτησαν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να εξετάσει τα νέα έγγραφα ώστε να διαπιστωθεί αν προκύπτουν διασυνδέσεις κρατικών αξιωματούχων με το συγκεκριμένο δίκτυο.

Η Ελλάδα παρακολουθεί χωρίς αντίστοιχη θεσμική πρωτοβουλία. Σε μια χώρα που βίωσε βαθιά οικονομική και κοινωνική ανατροπή κατά την προηγούμενη δεκαπενταετία, η απουσία οργανωμένης διερεύνησης προκαλεί ερωτήματα. Τα διαθέσιμα έγγραφα αγγίζουν πτυχές της περιόδου των Μνημονίων και των ετών που ακολούθησαν. Ο όγκος τους είναι μεγάλος και επαρκής για να δικαιολογήσει συστηματική έρευνα με στόχο την καταγραφή των πραγματικών γεγονότων μιας δεκαετίας που παρουσιάστηκε αρχικά ως χρεοκοπία και στη συνέχεια ως διάσωση.

Πέρα από πιθανές παράνομες σχέσεις ή επιμέρους συναναστροφές, το πολιτικό σύστημα της χώρας, σε όλες τις εκδοχές που εμφανίστηκαν την τελευταία δεκαπενταετία, έχει λόγους να αποφεύγει μια τέτοια διαδικασία, καθώς συμμετείχε στις αποφάσεις που καθόρισαν την πορεία της οικονομίας και της κοινωνίας.

Η ανάδειξη της αλήθειας για όσα διαδραματίστηκαν εκείνη την περίοδο συνιστά αναγκαία προϋπόθεση θεσμικής αποκατάστασης και συλλογικής αποτίμησης. Η πορεία των εξελίξεων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι η διερεύνηση προχωρά. Το ζήτημα παραμένει ανοιχτό και οι συνέπειές του εξακολουθούν να διαμορφώνουν το πολιτικό τοπίο.