Το κράτος δεν είναι γονέας

Όταν χειροκροτείτε έναν Γενικό Γραμματέα επειδή απαγορεύει στα παιδιά σας μια συμπεριφορά, όπως η πρόσβαση στα κοινωνικά δίκτυα πριν από τα 15, στην πραγματικότητα παραδέχεστε δύο πράγματα. Πρώτον, ότι έχετε αποτύχει ως γονείς, αφού το παιδί σας δεν ακολουθεί μια τόσο σοβαρή και ουσιαστική οδηγία που εσείς θεωρείτε κρίσιμη. Και δεύτερον, ότι έχετε ανάγκη από ένα «στοργικό» ολοκληρωτικό κράτος, το οποίο θα σας επιβάλλει κανόνες ακόμη και μέσα στο ίδιο σας το σπίτι.

Την ίδια στιγμή, τα social media είναι απείρως λιγότερο επιβαρυντικά για τον ψυχισμό ενός παιδιού από ό,τι η τηλεόραση, η οποία φυσικά δεν απαγορεύεται, επειδή θεωρείται από τον ύπατο Γ.Γ. ασφαλής επιλογή. Γιατί δεν απαγορεύεται; Επειδή η τηλεόραση ελέγχεται πλήρως από το κράτος και μεταδίδει μόνο ό,τι το Κόμμα επιλέγει να προβάλλει, ενώ στο διαδίκτυο υπάρχει περιεχόμενο που δεν ελέγχεται από τον ίδιο μηχανισμό.

Κάθε ορθολογικός γονέας γνωρίζει ότι οι αλγόριθμοι του διαδικτύου προσαρμόζονται στα ενδιαφέροντα, στις συνήθειες και τελικά στον χαρακτήρα του παιδιού. Αν ένα παιδί μεγαλώνει χωρίς σωστή οικογενειακή καθοδήγηση, θα εκτεθεί και σε αντίστοιχα ακατάλληλο περιεχόμενο. Άρα το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο μέσο, αλλά στην παιδεία που λαμβάνει το παιδί από το σπίτι του.

Η τηλεόραση είναι το χειρότερο μέσο επιρροής, ακριβώς επειδή δεν προσαρμόζεται στον δέκτη. Λειτουργεί μονόδρομα, από πάνω προς τα κάτω, από τον κρατικό πομπό προς το παιδί, και καλλιεργεί παθητικότητα. Πρόκειται για ένα βαθιά επιβλαβές μέσο για τον ψυχισμό του παιδιού, το οποίο το εκπαιδεύει να λειτουργεί ως άκριτο και πειθήνιο όργανο της εκάστοτε κρατικής «αυθεντίας».

Αναμένουμε, λοιπόν, από τον ύπατο Γ.Γ. να μας υποδείξει κάποια στιγμή, δια νόμου και καταστολής, ακόμη και τι θα τρώμε για πρωινό, ώστε να τον χειροκροτείτε με ακόμη μεγαλύτερο ενθουσιασμό.