ΥΠΕΘΟ: Οφέλη 2,6 δισ. από την πρόωρη αποπληρωμή χρέους

Σε μια εκτενή και αναλυτική απάντηση προς την αντιπολίτευση, το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών υπερασπίστηκε τη στρατηγική της πρόωρης αποπληρωμής μέρους του δημοσίου χρέους, ύψους περίπου 12,84 δισ. ευρώ, που έχει προγραμματιστεί για το έτος 2026. Το οικονομικό επιτελείο χαρακτηρίζει την κριτική ως αποκαλυπτική, υπογραμμίζοντας ότι προέρχεται από πολιτικούς χώρους που διαχειρίστηκαν τη χώρα κατά την περίοδο εκτόξευσης του χρέους και των μνημονίων.

Το υπουργείο τονίζει με έμφαση ότι η συγκεκριμένη πολιτική αποτελεί συνειδητή επιλογή για τη μείωση των μελλοντικών επιβαρύνσεων, σε πλήρη αντίθεση με πρακτικές του παρελθόντος που μετέθεταν το κόστος στις επόμενες γενιές. Η κυβέρνηση, όπως αναφέρεται, επιδιώκει να περιορίσει τις δαπάνες για τόκους και να ενισχύσει τη δημοσιονομική ανθεκτικότητα της χώρας, δημιουργώντας παράλληλα δημοσιονομικό χώρο για κοινωνικές πολιτικές.

Η ανάλυση των αριθμών για το 2026

Η επιχειρηματολογία του υπουργείου βασίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία. Το συνολικό ποσό των πρόωρων αποπληρωμών για το 2026 περιλαμβάνει την εξόφληση διμερών δανείων του GLF, ύψους περίπου 6,94 δισ. ευρώ, που ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο, τη μείωση των Εντόκων Γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου κατά 1,2 δισ. ευρώ, την πρόωρη εξόφληση δανείων του EFSF ύψους 2,5 δισ. ευρώ, καθώς και την εξόφληση ομολογιακού δανείου λήξης Δεκεμβρίου 2027, ύψους περίπου 2,2 δισ. ευρώ.

Ένα κρίσιμο σημείο που αναλύεται είναι η φύση αυτών των συναλλαγών. Όπως εξηγείται, η αποπληρωμή χρέους αποτελεί χρηματοοικονομική, ταμειακή συναλλαγή και όχι δημοσιονομική. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurostat, αυτές οι κινήσεις δεν προσμετρώνται στο πρωτογενές πλεόνασμα ή στο συνολικό έλλειμμα, καταρρίπτοντας τα επιχειρήματα περί εναλλακτικών δαπανών. Αντίθετα, οι δημόσιες δαπάνες αποτελούν δημοσιονομικές συναλλαγές που επιβαρύνουν τα μεγέθη και αυξάνουν το χρέος.

Το οικονομικό όφελος και η βιωσιμότητα

Τα οφέλη από αυτή τη στρατηγική αποτυπώνονται σε συγκεκριμένους αριθμούς. Με τη μέση σταθμική διάρκεια του προεξοφλούμενου χρέους να διαμορφώνεται στα 7,1 έτη και το μέσο σταθμικό κόστος εξυπηρέτησης στο 2,9%, το ετήσιο όφελος για το Ελληνικό Δημόσιο από τη μείωση των δαπανών τόκων υπολογίζεται σε περίπου 370 εκατ. ευρώ. Σε βάθος επταετίας, το συνολικό όφελος εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 2,6 δισ. ευρώ, ενώ παράλληλα αξιοποιούνται τα πλεονάζοντα ταμειακά διαθέσιμα, των οποίων οι αποδόσεις υπολείπονται σημαντικά του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους.

Η διαχείριση αυτή δεν περιορίζεται μόνο στη μείωση του κόστους. Σύμφωνα με το ΥΠΕΘΟ, μειώνεται ο κίνδυνος αναχρηματοδότησης και διατηρείται υψηλή η μέση σταθμική διάρκεια του χρέους. Παράλληλα, το χρέος μειώνεται τόσο ως απόλυτο μέγεθος όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ, βελτιώνοντας τους δείκτες βιωσιμότητας της ελληνικής οικονομίας.

Η στρατηγική αυτή θέτει φιλόδοξους στόχους για το μέλλον. Το οικονομικό επιτελείο εκτιμά ότι από τα τέλη του 2026 η Ελλάδα δεν θα είναι πλέον η πλέον υπερχρεωμένη χώρα της Ευρώπης. Ο σχεδιασμός προβλέπει ότι προς τα τέλη της τρέχουσας δεκαετίας η χώρα θα βρίσκεται στην τέταρτη θέση με το μεγαλύτερο χρέος και όχι στην πρώτη, ενώ στα μέσα της δεκαετίας του 2030 το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει κάτω από το φράγμα του 100%, ένα επίπεδο που θεωρείται κρίσιμο για τη βιωσιμότητά του.

Η πολιτική αυτή έχει αναγνωριστεί από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, οι οποίοι έχουν προχωρήσει σε αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας. Η συνέχιση αυτής της στρατηγικής αποτελεί βασικό κριτήριο για περαιτέρω βελτιώσεις της αξιολόγησης, γεγονός που ενισχύει την εμπιστοσύνη των επενδυτών.

Ένα ακόμη σημαντικό αποτέλεσμα είναι η αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού. Το Ελληνικό Δημόσιο δανείζεται πλέον φθηνότερα από άλλες χώρες της Ευρωζώνης, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, με τη διαφορά να διαμορφώνεται στις 13 και 17 μονάδες βάσης αντίστοιχα. Αυτό το πλεονέκτημα μεταφέρεται και στις ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες αποκτούν πρόσβαση σε φθηνότερη χρηματοδότηση, με θετικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.