Όταν η Αλαζονεία Υπερκαλύπτει τον Διάλογο: Η Ένταση Καιρίδη στον Αέρα του Open

Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν ή όταν, μέσα στη δίνη των εξελίξεων, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι αποτελούμε το κέντρο του κόσμου, τότε η στάση μας αλλάζει. Αντιδρούμε σπασμωδικά, υψώνουμε τον τόνο της φωνής μας και σπεύδουμε να επιπλήξουμε όποιον δεν βαδίζει στον δρόμο που εμείς θεωρούμε ορθό και αυτονόητο. Η αλαζονεία, ιδίως όταν συνδυάζεται με την πίεση της δημόσιας έκθεσης, γεννά συχνά εντάσεις και αποκαλύπτει πτυχές χαρακτήρα που υπό άλλες συνθήκες θα παρέμεναν επιμελώς κρυμμένες.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της συμπεριφοράς εκτυλίχθηκε σε ζωντανή μετάδοση στο Open, όταν το κλίμα στην εκπομπή «10 Παντού» έγινε εκρηκτικό. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Καιρίδης, εμφανώς ενοχλημένος από τις παρεμβάσεις και τις διακοπές που –κατά την άποψή του– δέχθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης, επέλεξε να απαντήσει με ένταση, κουνώντας το δάχτυλο προς τους παρουσιαστές.
Απευθυνόμενος στη δημοσιογράφο Μίνα Καραμήτρου, ανέβασε τον τόνο της φωνής του και, με επιτακτικό ύφος, της είπε: «Να κάνετε σωστά τη δουλειά σας», εκφράζοντας τη διαμαρτυρία του για το γεγονός ότι –όπως υποστήριξε– δεν του δινόταν ο απαιτούμενος χρόνος να ολοκληρώσει τη σκέψη του. Η αντίδραση της δημοσιογράφου ήταν άμεση και εμφανώς φορτισμένη: «Α, δεν σας κάνω τη δουλειά σωστά;» απάντησε, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά της για το ύφος και τον τόνο του βουλευτή.
Στο πάνελ βρισκόταν και ο Νίκος Στραβελάκης, με την ατμόσφαιρα να βαραίνει αισθητά, καθώς η συζήτηση ξέφυγε από τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και άγγιξε το επίπεδο προσωπικής αιχμής. Το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα στιγμιότυπο τηλεοπτικής έντασης· αναδεικνύει τη λεπτή ισορροπία που οφείλει να τηρείται μεταξύ πολιτικών προσώπων και δημοσιογράφων, ιδίως σε ζωντανό δημόσιο διάλογο, όπου ο σεβασμός των ρόλων και η ψυχραιμία αποτελούν προϋποθέσεις για ουσιαστική ενημέρωση.
Σε τελική ανάλυση, όταν η πίεση μετατρέπεται σε επίπληξη και η διαφωνία σε επίθεση, το δημόσιο βήμα παύει να υπηρετεί τον διάλογο και διολισθαίνει σε επίδειξη ισχύος. Και τότε, το ερώτημα δεν αφορά μόνο το ποιος έχει δίκιο, αλλά κυρίως ποιος σέβεται τον θεσμικό του ρόλο.