28 Αυγούστου 2026

Πέθανε ο βασιλιάς της Νορβηγίας Χάραλντ

πρΑΙμ Σύνοψη Άρθρου

  • Ο βασιλιάς Χάραλντ της Νορβηγίας πέθανε σε ηλικία 89 ετών.
  • Ήταν ο μακροβιότερος μονάρχης της Νορβηγίας, στο θρόνο από το 1991.
  • Διακρίθηκε στην ιστιοπλοΐα, εκπροσωπώντας τη χώρα σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
  • Ο γιος του, Χάακον, αναλαμβάνει ως διάδοχος του θρόνου.

Η Νορβηγία θρηνεί την απώλεια του μακροβιότερου μονάρχη της, καθώς ο βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση των Ανακτόρων. Η είδηση σκόρπισε θλίψη σε ολόκληρη τη χώρα, με τους πολίτες να αποτίουν φόρο τιμής στη μνήμη ενός ηγέτη που υπηρέτησε το έθνος για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

Η ζωή και η πορεία του μονάρχη

Ο Χάραλντ γεννήθηκε ως το τρίτο παιδί και μοναδικός γιος του βασιλιά Όλαφ Ε΄ και της πριγκίπισσας Μάρθας της Σουηδίας. Από τη γέννησή του, ήταν δεύτερος στη γραμμή διαδοχής, πίσω από τον πατέρα του. Η γερμανική κατοχή της Νορβηγίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανάγκασε τη βασιλική οικογένεια να αυτοεξοριστεί το 1940, με τον νεαρό Χάραλντ να περνά μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά την απελευθέρωση το 1945, επέστρεψε στην πατρίδα του και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, στη Νορβηγική Στρατιωτική Ακαδημία και στο Κολλέγιο Μπάλιολ της Οξφόρδης.

Το 1957, μετά τον θάνατο του παππού του, βασιλιά Χάακον Ζ΄, ο Χάραλντ ανέλαβε τον τίτλο του πρίγκιπα του στέμματος. Η αγάπη του για τον αθλητισμό, και ιδιαίτερα την ιστιοπλοΐα, ήταν έκδηλη από νεαρή ηλικία. Εκπροσώπησε τη Νορβηγία σε τρεις Ολυμπιακούς Αγώνες (1964, 1968, 1972) και διακρίθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο, κατακτώντας χάλκινο, αργυρό και χρυσό μετάλλιο στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 1988, 1982 και 1987 αντίστοιχα. Η αθλητική του ιδιότητα τον ανέδειξε σε πρότυπο για πολλούς Νορβηγούς.

Η βασιλεία και η προσωπική ζωή

Ο γάμος του με τη Σόνια Χάραλντσεν το 1968 αποτέλεσε σταθμό, καθώς η σχέση τους ήταν αρχικά αμφιλεγόμενη λόγω της μη βασιλικής καταγωγής της. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τη Μάρθα-Λουίζα και τον Χάακον. Το 1991, ο Χάραλντ διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο, με τον γιο του Χάακον να ορίζεται διάδοχος. Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από σταθερότητα και προσήλωση στα καθήκοντά του, ενώ ήταν και Αρχηγός των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Η υγεία του επέβαλε περιορισμούς το 2003, όταν ανακοινώθηκε ότι έπασχε από καρκίνο. Υποβλήθηκε σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση στο Όσλο, ενώ κατά τη διάρκεια της απουσίας του τον αντικατέστησε ο διάδοχος Χάακον. Επέστρεψε στα καθήκοντά του τον Απρίλιο του 2004, συνεχίζοντας το έργο του. Ως απόγονος της βασίλισσας Βικτωρίας, κατείχε την 63η θέση στη γραμμή διαδοχής του βρετανικού θρόνου, ενώ ήταν επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας, μαζί με τον τέως βασιλιά της Ελλάδας, Κωνσταντίνο Β΄.

Η είδηση του θανάτου του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για τη Νορβηγία, με τον διάδοχο Χάακον να αναλαμβάνει πλέον τα ηνία του θρόνου. Η κληρονομιά του Χάραλντ παραμένει βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη του έθνους.