Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εγκυμονούν πολλούς κινδύνους για τα νεαρά μυαλά, «απαιτείται σύντομα αλλαγή», προειδοποιεί νέα μελέτη
Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι οι πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης ενέχουν αρκετούς κινδύνους για τα μικρά παιδιά και προειδοποιεί ότι «απαιτείται σύντομα μια αλλαγή».
Η τελευταία έκθεσητης Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας (APA) προειδοποιεί ότι οι πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης που έχουν αναπτυχθεί για ενήλικες δεν είναι εγγενώς κατάλληλες για παιδιά. Τα νεαρά μυαλά απαιτούν υψηλότερο επίπεδο προστασίας λόγω των ψυχικών και συναισθηματικών ευάλωτων σημείων τους, προειδοποιεί η έκθεση που δημοσιεύθηκε στα μέσα Απρίλη. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για παιδιά που υποφέρουν ήδη από προβλήματα ψυχικής υγείας ή άλλες αναπτυξιακές προκλήσεις.
«Η χρονολογική ηλικία», προειδοποιεί η μελέτη, «δεν συνδέεται άμεσα με την ετοιμότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης».
Παρά τις προσπάθειες των νομοθετών να θέσουν πρότυπα για την προστασία των ανηλίκων από βλάβες στο Διαδίκτυο, η APA λέει ότι έχουν γίνει λίγες ουσιαστικές βελτιώσεις στις πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τη βιομηχανία της τεχνολογίας για την προστασία των παιδιών και δεν έχουν θεσπιστεί πολιτικές σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Κάνοντας την πρόκληση πιο δύσκολη, οι τεχνολογικοί οργανισμοί πίεσης όπως το NetChoice παλεύουν ενεργά ενάντια στις προσπάθειες του κράτους να επιβάλει περιορισμούς στην πρόσβαση των παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Σύμφωνα με την APA, η ανάπτυξη του εγκεφάλου για τα παιδιά -που ξεκινά περίπου από την ηλικία των 10 έως 13 ετών και που ολοκληρώνεται μέχρι κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας των 20- σχετίζεται με υπερευαισθησία στην κοινωνική ανατροφοδότηση.
Με απλά λόγια, τα παιδιά έλκονται εγγενώς προς πράγματα που θα τους αποσπάσουν την προσοχή, την ευνοϊκή ανατροφοδότηση και τον έπαινο από τους συνομηλίκους τους.
Το περιεχόμενο που προτείνει η τεχνητή νοημοσύνη – όπως εικόνες και βίντεο που δημιουργούνται ή τροποποιούνται σε πλατφόρμες κοινωνικών μέσων όπως το TikTok – μπορεί να έχουν ιδιαίτερη επιρροή και να είναι εθιστικό για τα παιδιά.
Τα παιδιά επίσης επηρεάζονται εύκολα από την επιρροή των συνομηλίκων και εύκολα βλάπτονται από την απόρριψη.
Είναι λιγότερο ικανά να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους και δυσκολεύονται να σταματήσουν τον εαυτό τους από το να εμπλακούν σε συμπεριφορά που μπορεί να τους δώσει ένα προσωρινό αίσθημα ικανοποίησης, ακόμα κι αν γνωρίζουν ότι υπάρχουν πιθανές, μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες.
Αυτή η έλλειψη αυτοελέγχου μπορεί να οδηγήσει τα παιδιά να λάβουν αποφάσεις που βασίζονται στην άμεση ικανοποίηση, η οποία τα εκθέτει στους κινδύνους των διαδικτυακών αρπακτικών και την εμπλοκή σε πράξεις αυτοτραυματισμού,
Όπως σημείωσε η APA στη συμβουλή υγείαςτου Μαΐου 2023, η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από μόνη της δεν είναι εγγενώς ωφέλιμη ή επιβλαβής για τα παιδιά. Οι επιπτώσεις που έχει σε ένα παιδί εξαρτώνται από το τι κάνει και τι βλέπει στο Διαδίκτυο, τα προϋπάρχοντα δυνατά σημεία ή τα τρωτά του σημεία και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει.
«Είναι επιδημία»
Ο Jake Denton, ερευνητής στο Κέντρο Τεχνικής Πολιτικής στο The Heritage Foundation, λέει ότι η ιδέα ότι τα παιδιά με κάποιο τρόπο γίνονται έτοιμα για έκθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε μια συγκεκριμένη ηλικία είναι «γελοία».
«Ο μέσος ενήλικας δεν μπορεί να αντισταθεί στην αλγοριθμική στόχευση και χαρακτηριστικά όπως το άπειρο scroll και το κυνήγι likes και followers», είπε στους The Epoch Times. «Τα πράγματα είναι δύσκολα ακόμα και για τους πιο δυνατούς ενήλικες. Η ιδέα ότι ένα παιδί θα είναι έτοιμο να ανταπεξέλθει σε όλο αυτό ήταν πάντα τρελή».
Σημείωσε ότι υπάρχουν λίγα χαρακτηριστικά ασφαλείας για τα παιδιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για αυτά που υπάρχουν, τα παιδιά είναι ικανά να βρίσκουν τον τρόπο να τα προσπερνούν.
«Το Snapchat ισχυρίζεται ότι έχει ένα «οικογενειακό κιτ εργαλείων», αλλά είναι φαινομενικά άχρηστο όταν οι γονείς δεν έχουν ιδέα πώς [λειτουργεί]», πρόσθεσε. «Έτσι, τα παιδιά χρησιμοποιούν τις εκδόσεις για ενήλικες και σχεδόν κάθε μελέτη που βγαίνει δείχνει ότι η ψυχική τους υγεία είναι πολύ χειρότερη εξαιτίας του».
Είτε πρόκειται για στέρηση ύπνου, διατροφική διαταραχή ή σκέψεις αυτοκτονίας, ο κ. Ντέντον λέει ότι οι επιπτώσεις των social media στα παιδιά είναι συμπτώματα μιας πολύ πιο σοβαρής ασθένειας.
«Αυτές οι πλατφόρμες επιτίθενται στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο αυτών των παιδιών και ενώ τα σημάδια φαίνονται διαφορετικά για κάθε παιδί, το πρόβλημα παραμένει το ίδιο», είπε. «Κανένα παιδί δεν πρέπει να βρίσκεται στο τηλέφωνό του για ώρες με το περιεχόμενο μικρο-στόχευσης που του προωθείται βάσει του ψυχολογικού προφίλ του».
Ο κ. Ντέντον είπε ότι δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπεις ομάδες παιδιών με τα πρόσωπά τους χωμένα στις συσκευές τους, να στέλνουν μηνύματα μεταξύ τους αντί να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους πρόσωπο με πρόσωπο.
Όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν και αναγκάζονται να εισέλθουν στον πραγματικό κόσμο, είπε ότι είναι ανίκανα να αλληλεπιδράσουν με άλλους ανθρώπους.
«Η μεγαλύτερη άμυνα που θα ακούσετε για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ότι μας κάνουν πιο συνδεδεμένους», είπε. «Όμως όποιος βρίσκεται στον πραγματικό κόσμο τα τελευταία 20 χρόνια ξέρει ότι αυτές οι πλατφόρμες μας έχουν απομακρύνει περισσότερο».
Είπε ότι πολλοί ενήλικες προτιμούν να θάβουν τα κεφάλια τους σε ένα νήμα μηνυμάτων σε μια ροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης παρά να κοιτάξουν ψηλά και να μιλήσουν στο άτομο απέναντί τους. Αλλά είναι πιο σημαντικό για ένα παιδί να συμμετέχει στη διαμορφωτική εμπειρία του δέσιμου με τους συμμαθητές του αντί να συνομιλεί στο τηλέφωνό του ή να παίζει ένα παιχνίδι.
«Τους λείπουν οι μέσες κοινωνικές δεξιότητες με τις οποίες μεγάλωσαν οι άλλοι», είπε. «Δεν χρειαζόμαστε κάποια μελέτη για να σας πούμε ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή τη δυναμική που έχει διαμορφωθεί».
Είπε ότι οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι δεν χρειάζεται να δίνουν στα παιδιά τους συσκευές και δωρεάν πρόσβαση στον ψηφιακό τομέα.
Προειδοποιεί τους γονείς ότι πρέπει να βγάλουν οι ίδιοι πρώτα τα πρόσωπά τους και από τις συσκευές τους. «Το βλέπεις κάθε μέρα όταν περπατάς στην πόλη», είπε. «Βλέπεις ολόκληρες οικογένειες έξω με τα πρόσωπά τους θαμμένα στα τηλέφωνά τους. Τα παιδιά απλώς ακολουθούν το παράδειγμα των γονιών τους. Είναι μια επιδημία που μαστίζει οικογένειες, όχι μόνο τα παιδιά. Απλώς τυχαίνει να έχει περισσότερες δυσμενείς επιπτώσεις στα παιδιά. Είναι χειρότερο όταν έχεις έναν γονιό που είναι εξίσου εθισμένος. Δεν έχουν πού να πάνε και πως να ξεφύγουν».
«Χρειάζονται επιβεβαίωση»
Η Julie Quist είναι η πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Child Protection League. Η ίδια λέει ότι είναι σαφές ότι δεν υπάρχει ακόμη ένας αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης των κινδύνων που ενέχουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στα παιδιά.
Επικαλέστηκε τις συμβουλές υγείας της APA για το 2023, λέγοντας: «Είναι σαφές ότι τα παιδιά αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας». Αν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι ο μόνος λόγος για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, είπε ότι παίζουν τεράστιο ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών.
«Πολλά έχουν να κάνουν με την κατήχησή τους σε συγκεκριμένους τρόπους σκέψης, επομένως είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό από την οπτική των μέσων κοινωνικής δικτύωσης», είπε. Η κ. Quist σημείωσε ότι ο εγκέφαλος των παιδιών δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένος, επομένως η αντίδραση του εγκεφάλου ενός παιδιού στα ερεθίσματα είναι αρκετά διαφορετική από την αντίδραση ενός ώριμου εγκεφάλου. Επιπλέον, οι πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουνσχεδιαστεί για να προκαλούν εθισμό, σημείωσε.
Οι μελέτες δείχνουν ότι οι έφηβοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στον εθισμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Χρειάζονται πράγματα όπως οπαδούς», είπε. «Πόσα likes έχουν; Πόσους φίλους έχουν; Χρειάζονται επιβεβαίωση». Όταν δεν λαμβάνουν θετικά κοινωνικά σχόλια, είπε ότι τους επηρεάζει ψυχολογικά «με βαθύ τρόπο». Τους κάνει ανασφαλείς. τους κάνει ευάλωτους και τους κάνει να αρπάζονται σε οτιδήποτε θα τους δώσει ασφάλεια. Αυτό δεν είναι πάντα θετικό.
Αντί να χτίζουν σχέσεις στον πραγματικό κόσμο, είπε, τα σημερινά παιδιά τρέφουν τον εθισμό τους παίρνοντας likes και να νομίζουν ότι είναι πετυχημένα στα παιχνίδια που παίζουν στο διαδίκτυο.
Αντί να κοιμούνται, σερφάρουν όλο το βράδυ στις εφαρμογές. Η πλήξη οδηγεί σε αυτό το πράγμα. Η αποστολή γραπτών μηνυμάτων οδηγεί σε sexting και αυτό τα κάνει ευάλωτα σε επικίνδυνα άτομα.
Τελικά, η κ. Quist λέει ότι μια πιθανή απαγόρευση λόγω ηλικίας και ο γονικός έλεγχος δεν πρόκειται να κάνουν από μόνα τους πολλά πράγματα. Είπε ότι οι γονείς πρέπει να ασχοληθούν με τα παιδιά τους. Πρέπει να μιλάνε μαζί τους, πρόσωπο με πρόσωπο, για τις ιδιότητες και τους στόχους που πρέπει να επιδιώκουν οι άνθρωποι στη ζωή.
«Αν δεν το κάνουμε», προειδοποίησε, «το πλήθος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα θέσει τα δικά του πρότυπα».
