Το 2024 ο κόσμος αντελήφθη το τι είναι ικανά να κάνουν τα drones

Τα drones, είτε στον αέρα είτε στη θάλασσα, είτε ως μικροσκοπικά UAVs, είτε ως υποβρύχια συστήματα, είτε ακόμα και ως “drone φανάρια”, έχουν προκαλέσει μία επανάσταση στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις τεχνολογίες και τις σύγχρονες πολεμικές τακτικές. Η χρήση τους σε μάχες και καθημερινές δραστηριότητες έχει αναδειχθεί σε σημαντικό γεγονός της χρονιάς, με την έννοια του “drone” να κυριαρχεί παντού, καθώς η εξέλιξή τους επηρεάζει τη στρατηγική, τις οικονομικές διαδικασίες και την τεχνολογία στον πόλεμο, αλλά και στην πολιτική ζωή.

Η λέξη “drone” φαίνεται να είναι η κυρίαρχη στη σύγχρονη εποχή, ξεπερνώντας άλλες προτεινόμενες λέξεις της χρονιάς, όπως η “Brat” από το λεξικό Collins ή η “Polarization” από το Miriam Webster. Από τα drones που πετούν σε μεγάλα ύψη, μέχρι τα θαλάσσια ή τα επίγεια drones, η έννοια του drone έχει πάρει διάφορες μορφές. Η δημοσιότητα που κέρδισαν τα drones κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, όπου χρησιμοποιούνται για σκοπούς αναγνώρισης, εντοπισμού πυροβολικού, αλλά και σε επιθέσεις με εκρηκτικά, έχει διαμορφώσει μία νέα αντίληψη για την ισχύ και την ταχύτητα που προσφέρουν.

Εντυπωσιακά παραδείγματα από το πεδίο της μάχης δείχνουν την ευρεία χρήση drones με στόχο την καταστροφή ρωσικών στρατηγικών υποδομών. Η Ουκρανία, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί τα θαλάσσια drones Magura V5 και Sea Baby για να βυθίζει ρωσικές φορτηγίδες, πολεμικά πλοία και εξελίσσει τα drones για να εκτοξεύουν πυραύλους και να αναχαιτίζουν εχθρικά ελικόπτερα. Η ανάπτυξη αυτών των θαλάσσιων drones έχει ήδη δώσει τον τόνο για το μέλλον, όπου ο εξοπλισμός τους αναβαθμίζεται για να περιλαμβάνει όπλα και πυραύλους εδάφους-αέρος (MANPAD).

Τα drones “Palianytsia”, για παράδειγμα, αναφέρονται ως μετασκευασμένοι βαρέοι πύραυλοι, εξοπλισμένοι με κινητήρες turbojet και GPS για ακριβή καθοδήγηση. Τα drones αεροπλάνων στην Ουκρανία, όπως το Aeroprakt A-22 Foxbat, χρησιμοποιούνται για να πλήττουν στρατηγικούς στόχους μακριά από τα ουκρανικά σύνορα, ενισχύοντας την ικανότητα των drones να επεκτείνουν το εύρος τους και να αυξήσουν το ωφέλιμο φορτίο τους. Επιπλέον, τα σμήνη drones, που αποτελούνται από μικρά, φτηνά, συνήθως πλαστικά drones, χρησιμοποιούνται για να παραπλανήσουν εξελιγμένα ραντάρ, δημιουργώντας στρατηγικές παρεμβολές και αποσυντονισμό του εχθρού.

Αντιμέτωπες με τις ανεπτυγμένες τεχνολογίες και τις αντίστοιχες αντιδράσεις, και οι δύο πλευρές της σύγκρουσης, Ρωσία και Ουκρανία, καταφεύγουν σε drones που λειτουργούν με οπτική πλοήγηση και χωρίς ραδιοφωνικά σήματα, προκειμένου να αποφύγουν τα συστήματα παρεμβολής. Ενδεικτικά, η Ρωσία έχει αναπτύξει drones που λειτουργούν με καλώδια οπτικών ινών μήκους έως και 6 μιλίων, καθιστώντας τα σχεδόν αόρατα από τα συμβατικά μέσα εντοπισμού. Στην ίδια γραμμή, η Ουκρανία, με τη βοήθεια πρώην στρατιωτών όπως ο Troy Smothers, έχει κατασκευάσει drones με εντυπωσιακή εμβέλεια, φτάνοντας τα 15 μίλια.

Τα επίγεια drones, όπως το Droid TW 12.7, που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό και την καταστροφή εχθρικών στόχων, δείχνουν την εξέλιξη της χρήσης μη επανδρωμένων συστημάτων σε διαφορετικά πεδία μάχης. Εξοπλισμένα με πολυβόλα και κάμερες υψηλής τεχνολογίας, τα drones αυτά έχουν εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα στην αναγνώριση και την υποστήριξη χερσαίων επιχειρήσεων.

Στην επιδίωξή τους να καταπολεμήσουν την απειλή από τα drones, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις ανέπτυξαν στρατηγικές για την ανίχνευση και καταστολή των drones μέσω προηγμένων συστημάτων φωτεινών σηματοδοτών και εξειδικευμένων συστημάτων παρακολούθησης. Στην κατεύθυνση αυτή, το ρωσικό κέντρο “Kalinka” υποστηρίζει τη δορυφορική παρακολούθηση, ικανή να εντοπίσει drones σε απόσταση μέχρι 10 μιλίων.

Η έμφαση που δίνεται στα μη επανδρωμένα συστήματα είναι τόσο μεγάλη που τόσο η Ουκρανία όσο και η Ρωσία έχουν δημιουργήσει ειδικά στρατιωτικά τμήματα για drones. Η Ουκρανία, για παράδειγμα, ίδρυσε τον “Κλάδο Μη Επανδρωμένων Συστημάτων” (USF), ο οποίος είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη, την εκπαίδευση και την υποστήριξη των στρατιωτικών μονάδων που χρησιμοποιούν drones. Αντίστοιχα, η Ρωσία ξεκίνησε προσπάθειες για τη συγκέντρωση των μη επανδρωμένων συστημάτων υπό έναν κεντρικό στρατιωτικό κλάδο, επιδιώκοντας μεγαλύτερο έλεγχο και συντονισμό.

Τα drones βρίσκονται, ωστόσο, και σε άλλες περιοχές της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως στην ανθρωπιστική βοήθεια, τις καταστροφές και τη γεωργία. Η ικανότητά τους να εκτελούν έργα όπως η παρακολούθηση καλλιεργειών, η πρόβλεψη καταστροφών ή η εκτέλεση ερευνών και διασώσεων είναι αξιοσημείωτη, ενώ η δυνατότητα ακόμα και να καθαρίζουν ψηλά παράθυρα φανερώνει την αναδυόμενη αξία τους στην καθημερινή ζωή.

Εντέλει, το μέλλον των drones δεν περιορίζεται πλέον μόνο στη στρατιωτική χρήση, αλλά επεκτείνεται και σε πολλούς τομείς της κοινωνίας, ενώ η έννοια της τεχνητής νοημοσύνης και των ρομπότ που θα χειρίζονται drones χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση ανοίγει νέους δρόμους και προοπτικές.