Υπογραφή συμφωνίας για την Ασπίδα του Αχιλλέα

Σήμερα, στο Τελ Αβίβ, αναμένεται να υπογραφεί η συμφωνία για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», του νέου πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας της Ελλάδας, το οποίο εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό της «Ατζέντας 2030». Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που σχεδιάστηκε ως απάντηση στις σύγχρονες γεωπολιτικές και τεχνολογικές προκλήσεις, αξιοποιώντας τεχνολογίες που έχουν ήδη δοκιμαστεί επιχειρησιακά σε πραγματικές συνθήκες.

Χρονοδιάγραμμα και διαλειτουργικότητα

Η ανάπτυξη των συστημάτων στην ελληνική επικράτεια προβλέπεται να ολοκληρωθεί εντός 28 μηνών, με βασικό στόχο την πλήρη διαλειτουργικότητά τους με τα σύγχρονα οπλικά συστήματα που έχει αποκτήσει η χώρα τα τελευταία χρόνια. Στο πλαίσιο αυτό, περιλαμβάνεται η διασύνδεση με τις φρεγάτες Belharra, τα μαχητικά Rafale και F-16 Viper, το πυραυλικό σύστημα PULS, καθώς και τα υφιστάμενα συστήματα Patriot.

Τα τέσσερα ισραηλινά συστήματα

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» βασίζεται σε τέσσερα βασικά ισραηλινά συστήματα, τα οποία καλύπτουν διαφορετικά επίπεδα της αντιαεροπορικής άμυνας. Το David’s Sling, γνωστό και ως «Σφεντόνα του Δαβίδ», αποτελεί, μαζί με τους Patriot, το σύστημα μεγάλης εμβέλειας της ελληνικής αεράμυνας, με επιχειρησιακή εμβέλεια που φτάνει έως και τα 150 χιλιόμετρα, ανάλογα με τη διαμόρφωση. Το Barak MX, σύστημα που έχει ήδη αποκτήσει και η Κύπρος, μπορεί να καλύψει αποστάσεις από περίπου 35 έως και 150 χιλιόμετρα, ανάλογα με τον τύπο του πυραύλου που θα επιλεγεί. Σε μικρότερες αποστάσεις επιχειρούν το Spyder, σε συνδυασμό με τους υφιστάμενους πυραύλους Hawk, αναλαμβάνοντας την προστασία σημείου και την εγγύτερη αντιαεροπορική άμυνα, με εμβέλεια έως περίπου 50 χιλιόμετρα. Κομβικό ρόλο στη λειτουργία του συστήματος θα έχει το ELM-2084, ένα σύγχρονο ραντάρ τεχνολογίας AESA ηλεκτρονικής σάρωσης, το οποίο θα διασυνδέεται με τα υπόλοιπα στοιχεία της ελληνικής αεράμυνας.

Ηλεκτρονικός πόλεμος και ελληνική συμμετοχή

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν περιορίζεται μόνο στην αντιμετώπιση εναέριων απειλών μέσω πυραύλων. Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, με στόχο την αντιμετώπιση σύγχρονων προκλήσεων. Σε αυτές εντάσσεται και το ελληνικής ανάπτυξης σύστημα «Κένταυρος», το οποίο έχει ήδη δοκιμαστεί και έχει επιτύχει διασύνδεση με τα υπόλοιπα συστήματα. Με τον τρόπο αυτό, η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα ενιαίο και πολυεπίπεδο δίκτυο αεράμυνας, ικανό να συνδυάζει διαφορετικά μέσα και τεχνολογίες για την αντιμετώπιση σύγχρονων εναέριων απειλών, ενισχύοντας παράλληλα την αποτρεπτική της ικανότητα στην περιοχή.