Η αντιπολίτευση τρώει τις σάρκες της και χαρίζει χρόνο στον Μητσοτάκη

Η θερινή πολιτική ραστώνη τελειώνει, η ΔΕΘ πλησιάζει και τα κόμματα ετοιμάζονται να επιστρέψουν σε πλήρεις προεκλογικούς ρυθμούς. Η αντιπολίτευση, ωστόσο, μπαίνει στη νέα περίοδο κουβαλώντας ακριβώς το ίδιο βάρος που είχε πριν από το καλοκαίρι: κατακερματισμό, εσωτερικές αντιθέσεις και αδυναμία συγκρότησης μιας καθαρής εναλλακτικής πρότασης εξουσίας.

Στην ΕΛ.ΑΣ. του Αλέξη Τσίπρα επιχειρούν να οικοδομήσουν την εικόνα μιας πολιτικής επανεκκίνησης. Νέα επικοινωνιακά εργαλεία, πολιτικά ντοκιμαντέρ και η έννοια του «νέου πατριωτισμού» επιστρατεύονται για να σηματοδοτήσουν τη νέα αρχή. Το δύσκολο κομμάτι βρίσκεται αλλού: ο πρώην πρωθυπουργός καλείται να πείσει ότι η επιστροφή του αποτελεί κάτι περισσότερο από ανασύνθεση του παλιού πολιτικού του ακροατηρίου.

Η κυβερνητική περίοδος 2015-2019 παραμένει αναπόφευκτα μέρος της δημόσιας αξιολόγησής του. Για τον Τσίπρα, επομένως, το πολιτικό «restart» δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στην επικοινωνία. Χρειάζεται πειστική απάντηση στο γιατί η νέα πρόταση είναι διαφορετική, ποιο κυβερνητικό σχέδιο υπηρετεί και κυρίως γιατί οι πολίτες που απομακρύνθηκαν στο παρελθόν θα πρέπει τώρα να επιστρέψουν.

ΠΑΣΟΚ: Ο «σοβαρός πόλος» με τα ίδια εσωτερικά ερωτήματα

Στη Χαριλάου Τρικούπη επιχειρούν να κατοχυρώσουν τον ρόλο του βασικού θεσμικού αντιπάλου της κυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ θέλει να εμφανιστεί ως ο μοναδικός σοβαρός και κυβερνητικά αξιόπιστος πόλος απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, όμως η εσωτερική συζήτηση εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από τις συνεργασίες, τα ανοίγματα και την πολιτική κατεύθυνση του κόμματος.

Το ερώτημα παραμένει σταθερό: προς ποια πλευρά πρέπει να διευρυνθεί; Ποια πρόσωπα χωρούν; Ποιοι αποκλείονται; Πρέπει να επιδιωχθούν γέφυρες προς την Αριστερά ή να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στο πολιτικό Κέντρο; Όσο αυτές οι συζητήσεις κυριαρχούν, τόσο δυσκολότερο γίνεται να περάσει στο προσκήνιο ένα ενιαίο πολιτικό μήνυμα.

Στην Κουμουνδούρου, την ίδια στιγμή, η κατάσταση είναι ακόμη δυσκολότερη. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί οργανωτική και πολιτική επανεκκίνηση, έχοντας όμως να αντιμετωπίσει μια μακρά περίοδο εκλογικής συρρίκνωσης, αποχωρήσεων και απώλειας πολιτικής επιρροής.

Η παρουσία του κόμματος στη Θεσσαλονίκη αποκτά χαρακτήρα δοκιμασίας. Πριν διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι εξακολουθεί να διαθέτει πολιτική βάση, οργανωτική συνοχή και σαφή λόγο ύπαρξης μέσα σε έναν χώρο όπου πλέον δραστηριοποιούνται πολλοί ανταγωνιστικοί σχηματισμοί.

Η αντιπολίτευση παλεύει για τη δεύτερη θέση ενώ η κοινωνία παλεύει με την ακρίβεια

Το μεγαλύτερο πολιτικό παράδοξο βρίσκεται στην ατζέντα. Ακρίβεια, στεγαστικό, κόστος ενέργειας, μισθοί και καθημερινότητα δημιουργούν αντικειμενικά ένα ευρύ πεδίο για σκληρή και ουσιαστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση.

Παρά ταύτα, μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης στον χώρο της αντιπολίτευσης αναλώνεται στους εσωτερικούς συσχετισμούς και στο ποιος θα καταλάβει τη δεύτερη θέση. ΠΑΣΟΚ, ΕΛ.ΑΣ. και ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να κερδίσουν χώρο ο ένας από τον άλλον, την ώρα που το πραγματικό πολιτικό ζητούμενο είναι ποιος μπορεί να αμφισβητήσει αποτελεσματικά την κυβερνητική κυριαρχία.

Η ΔΕΘ θα αποτελέσει την πρώτη μεγάλη δοκιμή της νέας σεζόν. Εκεί θα φανεί ποιος διαθέτει πρόγραμμα, ποιος πολιτικό αφήγημα και ποιος περιορίζεται στη διαχείριση της εικόνας του.

Εάν η αντιπολίτευση συνεχίσει με παράλληλους μονολόγους, εσωτερικούς ανταγωνισμούς και μάχη για τα ποσοστά της δεύτερης θέσης, το πρόβλημα δεν θα είναι απλώς ότι η Νέα Δημοκρατία θα διατηρεί το πολιτικό πλεονέκτημα. Το σοβαρότερο θα είναι ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, παρά τη δυσαρέσκεια για την καθημερινότητα, θα εξακολουθεί να μη βλέπει απέναντι στην κυβέρνηση μια καθαρή και πειστική εναλλακτική λύση.