7 Φεβρουαρίου 2026

Όρκοι, νόμοι και ΜΚΟ: Ποιοι σώζουν και ποιοι παίζουν με τις ανθρώπινες ζωές

Η είδηση για τον θάνατο ανθρώπων προκαλεί αίσθημα θλίψης σε κάθε ψυχή. Ακόμη και όταν πρόκειται για αντιπάλους ή ξένους, η απώλεια ζωής δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Υπάρχει η λογική ανακούφιση ότι η πατρίδα αντιμετωπίζει λιγότερες απειλές, αλλά μέσα μας αναδύεται πάντα η σκέψη για τις οικογένειες που μαυροντύνονται, για τα σπίτια που σιωπούν, για τις ζωές που χάνονται.

Η ελληνική παράδοση έχει δείξει μεγαλείο ψυχής απέναντι στον αντίπαλο. Από τον Αισχύλο έως τον Αρριανό, η ιστορία καταγράφει την ανθρωπιά και την υπευθυνότητα απέναντι σε όσους βρίσκονται στον αντίποδα. Οπότε κάθε υπερβολική ανάλυση για τα συναισθήματα γύρω από το ναυάγιο στη Χίο είναι περιττή.

Η θλίψη για τις χαμένες ζωές δεν πρέπει να θολώσει την κρίση μας. Η τήρηση των νόμων είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ασφάλειας και της συνοχής της χώρας. Η άρση περιορισμών στη λαθρομετανάστευση θα ήταν καταστροφική. Οι υπηρεσίες, οι θεσμοί, η οικονομία και η άμυνα θα επιβαρύνονταν πέρα από κάθε αντοχή. Η Ελλάδα χρειάζεται δρακόντειους νόμους και εφαρμογή εκατοντάδων χιλιάδων απελάσεων. Η χώρα δεν αντέχει να γίνει χώρος χωρίς έλεγχο, ούτε πεδίο πειραμάτων για όσους κερδοσκοπούν από την ανθρώπινη δυστυχία.

Οι λιμενικοί κατηγορούνται συχνά άδικα από οργανώσεις και ορισμένα μέσα. Κινδυνεύουν καθημερινά για να σώσουν ανθρώπους που εμπιστεύονται τη ζωή τους σε δουλέμπορους και παρ’ όλα αυτά παρουσιάζονται ως υπεύθυνοι για τις τραγωδίες. Η εμπιστοσύνη πρέπει να παραμένει σε αυτούς που υπηρετούν με αυταπάρνηση, όχι σε όσους βγάζουν κέρδος από το χάος και την απελπισία.

Οι λιμενικοί ορκίζονται στο Σύνταγμα και στους νόμους της πατρίδας, φυλάσσοντας πίστη στην πατρίδα και ασφάλεια στον πολίτη. Οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στα ίδια πεδία δεν δεσμεύονται από καμία αντίστοιχη υπευθυνότητα. Κάποιοι ορκίζονται σε προτομές και χρηματοδοτήσεις, όχι σε νόμους και ανθρώπινες ζωές. Η προστασία των συνόρων και η εφαρμογή του νόμου παραμένουν αναντικατάστατες υποχρεώσεις για τη διατήρηση της τάξης και της σταθερότητας στη χώρα.