Όταν μια κυβέρνηση μιλά για «fake news», συνήθως φοβάται την αλήθεια
Όταν βλέπεις μια κυβέρνηση που συμπληρώνει ήδη επτά χρόνια στην εξουσία, οπλισμένη με απόλυτη επικοινωνιακή υπεροπλία, να οργανώνει συνέδριο για τις «ψευδείς ειδήσεις», ένα συμπέρασμα επιβάλλεται σχεδόν αβίαστα: πρόκειται για μια κυβέρνηση που βρίσκεται σε καθοδική τροχιά, που αισθάνεται ότι χάνει σταδιακά τον έλεγχο και αρχίζει να πανικοβάλλεται. Για ένα σχήμα που δεν πατά πλέον με την ίδια αυτοπεποίθηση στο έδαφος, όσο κι αν οι δημοσκοπήσεις επιχειρούν να συντηρήσουν την εικόνα της κυριαρχίας του.
Δεν γίνεται να σε ενοχλούν τα μέσα ενημέρωσης, όταν οι μετρήσεις σε εμφανίζουν να προηγείσαι με δεκαεπτά μονάδες από τον δεύτερο. Όταν συμβαίνει αυτό, κάτι άλλο σε ταράζει, κάτι βαθύτερο σε ανησυχεί και σε σπρώχνει να παίρνεις εκ των προτέρων μέτρα περιορισμού και ελέγχου του δημόσιου λόγου. Κάτι φοβάσαι για να φτάνεις στο σημείο να συγκαλείς σε συνέδριο όλες τις φιλικές σου μιντιακές δυνάμεις, να τις παρατάσσεις στην πίστα και να τις καλείς να σου χτυπήσουν παλαμάκια. Με το ρίσκο μάλιστα να τις έχει πια χαρτογραφημένες και έκθετες ο «αντίπαλος» όποτε το θελήσει. Αυτό ακριβώς συνέβη. Και οι πολίτες έβγαλαν τα δικά τους συμπεράσματα.
Μόνο αδυναμία εκπέμπει μια κυβέρνηση που θρηνεί δημοσίως για την «αδικία» που δήθεν υφίσταται από τα μέσα ενημέρωσης, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν πόσες «λίστες Πέτσα» έχουν μοιραστεί σε κανάλια και εφημερίδες, με εκατομμύρια ευρώ από το δημόσιο ταμείο, ακριβώς για να υπηρετήσουν το αντίθετο αποτέλεσμα: για να αποσιωπούν ή να παραμορφώνουν ειδήσεις που την ενοχλούν. Μέχρι και τηλεοπτικά σόου αμφίβολης αισθητικής κρίθηκε σκόπιμο να χρηματοδοτηθούν από το κρατικό ΕΚΟΜΕ, με χρήματα που προέρχονται από τον κόπο του ελληνικού λαού.
Η αλήθεια είναι πικρή, συχνά ενοχλητική και καθόλου δημοφιλής, μα οφείλει να ειπωθεί με καθαρά επιχειρήματα.
Όλα δείχνουν ότι αυτή η παρωδία των 180.000 ευρώ στο Athenaeum Intercontinental, με φόντο τους αυλικούς του συστήματος, οργανώθηκε επειδή στα Τέμπη τρυπήθηκε ο μηχανισμός προπαγάνδας της κυβέρνησης. Και από τη στιγμή που άνοιξε αυτή η ρωγμή, η εξουσία έσπευσε να στοχοποιήσει τον Τύπο και τα κανάλια ως φορείς παραγωγής πρωτογενούς είδησης και αναμετάδοσης της πληροφορίας στο διαδίκτυο.
Το ερώτημα, λοιπόν, προκύπτει σχεδόν μόνο του: ποιος είναι τελικά ο αρχιερέας των ψευδών ειδήσεων; Τα τρολ και τα bots που τάχα τρέμει ο κ. Μητσοτάκης, παρότι ο ίδιος τα αξιοποίησε πρώτος στις εκλογές του 2023; Οι εμπειρογνώμονες; Οι δημοσιογράφοι; Ή μήπως ο ίδιος;
Ας θυμηθούμε τα γεγονότα.
Το απόγευμα της επόμενης ημέρας από την τραγωδία των Τεμπών, ο πρωθυπουργός απηύθυνε διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό και μίλησε για ανθρώπινο λάθος, αποδίδοντας την ευθύνη της σύγκρουσης αποκλειστικά στον σταθμάρχη. Λίγες ώρες αργότερα, μέσα στο ίδιο βράδυ, το Πρώτο Θέμα και η ιστοσελίδα Ελλάδα 24, που ανήκει σε γνωστό εργαστήριο αλήθειας, ανήρτησαν ταυτόχρονα ένα ηχητικό απόσπασμα με συρραφή συνομιλιών ανάμεσα στον σταθμάρχη της Λάρισας και σε μηχανοδηγούς, ανάμεσά τους και με έναν μηχανοδηγό που τελικά αποδείχθηκε πως δεν ήταν εκείνος της μοιραίας αμαξοστοιχίας, παρότι αυτή ακριβώς η ψευδής εντύπωση καλλιεργήθηκε στην κοινή γνώμη.
Το πώς έγινε η «απομάστευση», για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο του ΟΣΕ, των ηχητικών αρχείων από το Κέντρο Ρύθμισης Κυκλοφορίας, ποιος επίορκος διέρρευσε υλικό που αποτελούσε στοιχείο της δικογραφίας και ποιος επέτρεψε να κυκλοφορήσει κάτι που απαγορευόταν να δημοσιοποιηθεί, είναι ερωτήματα που πιθανότατα δεν θα απαντηθούν ποτέ επισήμως. Ούτε θα μάθουμε ποτέ με θεσμική βεβαιότητα ποια ήταν η ευειδής κυρία που μετέφερε το μονταρισμένο υλικό, για το οποίο λέγεται πως η επεξεργασία του έγινε σε γνωστό εργαστήρι αλήθειας.
Μάθαμε, όμως, κάτι πολύ σοβαρότερο. Η θεωρία του πρωθυπουργού, ότι το δυστύχημα οφείλεται αποκλειστικά στον σταθμάρχη, κατέρρευσε από την ίδια τη Δικαιοσύνη.
Σήμερα, ένας υπουργός και ένας υφυπουργός της κυβέρνησής του διερευνώνται από τον Άρειο Πάγο για πιθανές ευθύνες που σχετίζονται τόσο με την πρόκληση όσο και με το μπάζωμα του δυστυχήματος. Ανεξαρτήτως της τελικής δικαστικής κατάληξης, το γεγονός ότι κινήθηκαν τέτοιες διαδικασίες σημαίνει πως υπήρχαν αποχρώσες ενδείξεις.
Αυτό και μόνο αρκεί, ακόμη και πέρα από το αχαρακτήριστο μοντάζ, για το οποίο όλη η Αθήνα ψιθυρίζει ποιοι το κατασκεύασαν, χωρίς να μπορεί να το αποδείξει δικανικά, ώστε να χαρακτηριστεί ψευδής είδηση το ίδιο το διάγγελμα του πρωθυπουργού, που μοίρασε το σύνολο της ευθύνης στον σταθμάρχη.
Οι παραπομπές κυβερνητικών στελεχών στο γνωμοδοτικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου, μαζί με τη διερεύνηση πλήθους στελεχών του κρατικού μηχανισμού, αρκούν για να αποδοθεί στον κ. Μητσοτάκη ο τίτλος του αρχιερέα των fake news. Και αρκούν μεν, αλλά δεν εξαντλούν την υπόθεση, γιατί υπάρχει και συνέχεια.
Ο πρωθυπουργός διαμαρτύρεται για τις δήθεν ψευδείς ειδήσεις γύρω από το ξυλόλιο και το παράνομο φορτίο.
Ας τεθούν, λοιπόν, μερικά απλά ερωτήματα.
Όταν το πόρισμα του Πολυτεχνείου, το οποίο δόθηκε στη δημοσιότητα σκανδαλωδώς μόλις ολοκληρώθηκε η ανάκριση, αναφέρεται σε ξυλόλιο, με ποιο θάρρος εγκαλείτε άλλους για διασπορά ψευδών ειδήσεων; Ακόμη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναγκάστηκε, στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, να παραδεχθεί ότι στο πόρισμα εντοπίστηκαν «ψήγματα ξυλολίου».
Όταν βρίσκεται σε εξέλιξη δίκη στη Λάρισα για τα εξαφανισμένα βίντεο που αφορούν το παράνομο φορτίο, όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου λιποθύμησε στην έδρα υπό συνθήκες που γεννούν εύλογη απορία, με ποια άνεση εξακολουθείτε να μιλάτε για ψευδείς ειδήσεις;
Όταν ο ιδιοκτήτης της εταιρίας, απαντώντας σε ερωτήσεις της θαρραλέας προέδρου, ουσιαστικά επιβεβαίωσε το πόρισμα των ερευνητών Καράσκο και Κοκοτσάκη και παραδέχθηκε ότι αρχεία διαγράφηκαν από τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, πώς εξακολουθείτε να βαφτίζετε fake news όσα αποκαλύπτονται;
Όταν άλλος μάρτυρας κατέθεσε ότι είχε αποθηκευμένα βίντεο στο κινητό του και δεν τα παρέδωσε ποτέ στη Δικαιοσύνη, πώς επιμένετε να ομιλείτε για ψευδείς ειδήσεις;
Ειλικρινά, την ώρα που σας πηγαίνουν, όπως λένε, και «πρίμα» τα πράγματα, αντί να σωπαίνετε, συνεχίζετε να βανδαλίζετε την αλήθεια για να προλειάνετε το έδαφος περιορισμού της ελευθερίας του Τύπου. Πρόκειται για μια στάση που προκαλεί πλέον αγανάκτηση.
Ίσως θα ήταν προτιμότερο να αποσυρθείτε για λίγο σε κανένα μοναστήρι, να προσευχηθείτε και να εξομολογηθείτε.
Ένας κοινός μας φίλος είπε πρόσφατα κάτι που αξίζει να μείνει: το θράσος είναι το καταφύγιο των ενόχων.
Μένει να φανεί αν, στο τέλος αυτής της διαδρομής, αυτή η φράση θα αποδειχθεί ψευδής είδηση και δεν θα σας αφορά.
Ειλικρινά.
Τα τρολ αποφάσισαν να μας τρολάρουν…
Το διανοείστε; Τα τρολ αποφάσισαν να μας τρολάρουν. Γιατί δεν μπορεί ειλικρινά να συμβαίνει αυτό σε μια φυσιολογική χώρα, έστω και όχι της πρώτης γραμμής από πλευράς δημοκρατικής ευαισθησίας. Δεν είναι δυνατόν αυτοί που χειραγωγούν καθημερινά την ενημέρωση για να έρχεται στα μέτρα της κυβέρνησης και της οικογένειας να εμφανίζονται ταυτόχρονα ως υπέρμαχοι της πολυφωνίας και του πλουραλιστικού λόγου.
Κι όμως το βαθύ κράτος της απόκρυψης, της συγκάλυψης και των κοριών αποφάσισε να μας κάνει πλάκα. Με πρώτο τον ίδιο τον Κυριάκο που επικαλέστηκε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα fake news τις θεωρίες για το ξυλόλιο και τους «απίθανους εμπειρογνώμονες» που τις διακινούν. Σοβαρά, βρε Κυριάκο; Εσύ τα λες αυτά; Μήπως θυμάσαι ότι η αντίθετη θεωρία, η δική σας δηλαδή, που λέει ότι δεν υπήρχε κανενός είδους εύφλεκτη ύλη στην εμπορική αμαξοστοιχία, αντικρούεται από το ίδιο το πόρισμα του κρατικού φορέα που ανέλαβε την έρευνα; Μήπως θυμάσαι επίσης ότι κι εσύ ο ίδιος ομολόγησες μπροστά στο τηλεοπτικό φακό πως μπορεί (άθελά σου βέβαια…) να παραπλάνησες τον ελληνικό λαό γιατί και σένα σε είχαν παραπλανήσει και «ίσως είπες κάτι το οποίο δεν ήταν ακριβές»;
Κατά τα άλλα, το ξυλόλιο που παραλίγο να γκρεμίσει την κυβέρνηση ήταν η… σφραγίδα των «fake news» που επιτέλους πρέπει να εξαλειφθούν.
Λοιπόν, ξέρετε τι συμπεραίνω εγώ από αυτή την προκλητική ανακολουθία; Πως ό,τι δεν αρέσει στον Κυριάκο θα βαφτίζεται «fake news» και οι διασπορείς του πρέπει στο εξής να τιμωρούνται. Δεοντολογική ενημέρωση θα είναι μονάχα ό,τι βολεύει το κυβερνητικό αφήγημα σε όλα τα μέτωπα.
Πρακτικά δηλαδή η κυβέρνηση υιοθετεί όλο και πιο απροκάλυπτα μεθόδους καθεστώτος σε κατάσταση νευρικής κρίσης. Εκτός από τους σκιώδεις μηχανισμούς προπαγάνδας, τις υποκλοπές και τις παρακολουθήσεις, τις παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, τον εκμαυλισμό των ΜΜΕ, θέλει τώρα να ελέγξει και τη ροή των πληροφοριών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!
Σε αντίθεση βέβαια με τον Στάλιν ή τον Κιμ Ιλ Σουγκ που φοβούνταν για τη ζωή τους, ο Κυριάκος παρακολουθούσε τους υπουργούς του για να δει μήπως τον κακολογούν ή, ακόμη χειρότερα, μήπως τον κλέβουν. Τώρα θέλει να ταυτοποιεί και αυτούς που τον βρίζουν ανωνύμως στα social.
Ένα είδος συνδρόμου καταδίωξης είναι αυτό, το είπαμε και νωρίτερα. Πλην όμως, όταν όλη αυτή η παθογένεια φτάνει να αναιρεί τους κανόνες εύρυθμης δημοκρατικής λειτουργίας, υπάρχει ζήτημα. Το βαθύ κράτος της οικογένειας Μητσοτάκη μαζί με τους πραιτοριανούς του, που δυστυχώς δεν είναι λίγοι, έχει φτάσει να τρολάρει μια κοινωνία που αμήχανη παρακολουθεί τον διασυρμό της χωρίς να είναι σε θέση να απαντήσει. Και τώρα, οι πιο τολμηροί, όσοι ορθώνουν ανάστημα, με την πένα τους ή το πληκτρολόγιο στα social, κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με την ελεγχόμενη Δικαιοσύνη ως «τοξικοί επικριτές». Σίγουρα, λοιπόν, κάτι πολύ στραβό συμβαίνει στη χώρα…
Πιο Δημοφιλή
Μαρτυρία στο ΕΡΤnews επαναπατρισθέντος από το Ντουμπάι
Φωτογραφίες κορυφής, κοινωνία στον πάτο
Πιο Πρόσφατα
Ο Ερντογάν στήνει νέο Αττίλα